Jednostka Magazynowa (SKU)

SKU to wynalazek handlu detalicznego i magazynowania, a nie produkcji. Fabryka nadaje numer modelu projektowi. Firma, która magazynuje i sprzedaje ten projekt, nadaje na jego podstawie własny kod SKU. Musi odpowiedzieć na pytania, na które numer modelu nigdy nie był przeznaczony: ile sztuk tego wariantu leży na półce, ile jest zamówionych i po jakiej cenie sprzedaje się dokładnie ten wariant. SKU to jednostka, wokół której budowane są stany magazynowe, punkty ponownego zamawiania i raporty sprzedaży, czyli sedno zarządzania zapasami.

Skoro firma tworzy SKU sama, kod jest z definicji wewnętrzny. Dwaj sprzedawcy oferujący ten sam laptop od tego samego producenta prawie nigdy nie użyją tego samego SKU. Każdy ma własny schemat numeracji, kategorie i powody, by dzielić lub łączyć warianty. Numer katalogowy producenta działa odwrotnie: identyfikuje ten sam fizyczny przedmiot w ten sam sposób, gdziekolwiek jest sprzedawany.

Nie ma jednego standardu wyglądu SKU. W przeciwieństwie do symboliki kodu kreskowego format ustala firma, która go nadaje. Większość schematów opiera się na tej samej idei: krótki ciąg alfanumeryczny złożony z segmentów. Każdy segment koduje jeden fakt o produkcie, a czyta się je od lewej do prawej.

Dobrze zaprojektowany schemat jest na tyle krótki, że człowiek odczyta go z etykiety na półce, a skaner wydrukuje go bez błędów. Jednocześnie musi być unikalny w całym katalogu.

Dzielenie zapasów według SKU, a nie według nazwy produktu, umożliwia kilka codziennych zadań magazynowych.

Ponowne zamówienie tylko tego wariantu, którego zapas się kończy, wymaga wiedzy, w którym SKU stan spadł. Porównanie, który kolor, rozmiar lub konfiguracja sprzedaje się najszybciej, wymaga danych sprzedażowych w podziale na SKU. Uzgodnienie zamówienia z tym, co faktycznie dostarczono, czyli właściwa ilość właściwej konfiguracji, to dopasowanie pozycja po pozycji na poziomie SKU. Dokładnie tego szuka zespół zakupów IT, gdy przychodzi dostawa laptopów.

SKU należy do małej grupy identyfikatorów, które na etykiecie wyglądają podobnie, dlatego bywa z nimi mylone. Każdy odpowiada na inne pytanie o ten sam fizyczny przedmiot.

W zakupach i ewidencji IT SKU pojawia się najwcześniej w cyklu życia zasobu, zanim urządzenie zostanie rozpakowane, oznaczone lub komukolwiek przypisane. Zespoły zakupowe używają SKU dostawcy lub sprzedawcy, by dokładnie określić, jaką konfigurację zamawiają. Konkretny model laptopa z określoną kombinacją pamięci RAM i dysku to jeden SKU. Ten sam model z większym dyskiem to inny SKU. Poprawny SKU na zamówieniu zakupu zapobiega dostarczeniu przez magazyn złej konfiguracji.

Gdy sprzęt dotrze, rola SKU w większości organizacji faktycznie się kończy i zadanie przejmują inne identyfikatory. SKU powiedział dziale zakupów, jaki produkt kupić. Od chwili otwarcia pudełka numer seryjny identyfikuje dany egzemplarz, a nadana wewnętrznie etykieta zasobu lub numer inwentarzowy oznacza go jako śledzony, posiadany przedmiot, który przechodzi przez przydział, serwis i wycofanie, czyli cykl życia, którym zarządza zarządzanie zasobami sprzętowymi. Katalog modeli używany do planowania zakupów może nadal odwoływać się do SKU dostawców. Codzienna ewidencja tego, kto ma które urządzenie, opiera się jednak na numerach seryjnych i etykietach zasobów.

1. 1

   Określenie

   Dział zakupów wybiera SKU dostawcy, który odpowiada dokładnie konfiguracji, na przykład pamięci RAM i dyskowi.

2. 2

   Zamówienie

   SKU trafia na zamówienie zakupu, dzięki czemu magazyn wysyła właściwą konfigurację.

3. 3

   Odbiór

   Dostarczone sztuki sprawdza się z zamówieniem pozycja po pozycji, na poziomie SKU.

4. 4

   Identyfikacja

   Każda sztuka dostaje zapisany numer seryjny oraz etykietę zasobu lub numer inwentarzowy.

5. 5

   Śledzenie

   Przydział, serwis i wycofanie rejestruje się już na tej konkretnej sztuce, a nie na SKU.

Po dostawie ewidencja sprzętu w Anexet prowadzi jedną kartę na urządzenie: producenta, numer seryjny, numer inwentarzowy, status i lokalizację. Codzienna ewidencja opiera się więc na numerze seryjnym i numerze inwentarzowym, a nie na SKU.

Schemat SKU jest użyteczny tylko tak długo, jak pozostaje spójny. Zapisanie pierwotnego SKU w bazie danych zarządzania konfiguracją trzyma historię przedmiotu w jednym miejscu. Cztery powtarzające się błędy z czasem niszczą tę spójność:

• Ponowne użycie wycofanego SKU psuje każdy historyczny raport sprzedaży i stanów dla oryginalnego przedmiotu.
• Zbyt małe podzielenie wariantów: różnych pojemności pod jednym SKU nie da się dokładnie zamówić.
• Zbyt duże podzielenie wariantów: osobny SKU dla zmiany, która nie wpływa na cenę, stan ani zamówienie.
• Niespójna kolejność segmentów: zmiana znaczenia segmentów czyni starsze kody nieczytelnymi.

Zapisz zasady segmentów, zanim wydasz pierwszy SKU, i trzymaj znaczenie każdego segmentu stałe przez cały czas życia katalogu. Rejestry zakupów obejmują tylko to, co kupiono tą drogą, dlatego do znalezienia sprzętu, który trafił poza nią, nadal potrzebne jest discovery.