Zarządzanie zasobami IT (ITAM)

ITAM obejmuje wszystko, co firma posiada lub licencjonuje, aby prowadzić swoje środowisko IT. Dotyczy to sprzętu fizycznego, podzespołów wewnętrznych, peryferiów oraz warstwy oprogramowania działającej na tym wszystkim.

Każdy zasób w rejestrze ma tożsamość (nazwę, numer seryjny lub etykietę inwentarzową) oraz atrybuty, które czynią go użytecznym: status, osobę odpowiedzialną, dział oraz lokalizację lub stanowisko pracy.

Zakres jest celowo szeroki. Rekord sprzętowy laptopa jest użyteczny tylko w połowie, jeśli nie wiadomo, jakie oprogramowanie na nim działa. Licencję da się zweryfikować dopiero wtedy, gdy jest powiązana z maszyną, na której jest zainstalowana. ITAM trzyma obie części w jednym miejscu.

ITAM składa się z dwóch dyscyplin, które działają równolegle, ale śledzą różne rzeczy.

Zarządzanie zasobami sprzętowymi (HAM) obejmuje obiekty fizyczne: sam komputer, jego podzespoły i podłączone peryferia. Odpowiada na pytania, jaki sprzęt istnieje, gdzie się znajduje i czy to, co faktycznie jest podłączone do maszyny, zgadza się z jej konfiguracją.

Zarządzanie zasobami oprogramowania (SAM) obejmuje to, co działa na tym sprzęcie: aplikacje, ich wydawców i wersje, daty instalacji oraz licencje uprawniające do użycia. Odpowiada na pytania, jakie oprogramowanie jest wdrożone, czy jest licencjonowane i czy pojawiły się nieautoryzowane aplikacje.

Dojrzały program ITAM utrzymuje oba rejestry powiązane. Każdą aplikację można prześledzić do sprzętu, na którym działa, a każde urządzenie do wszystkiego, co na nim zainstalowano.

Programy ITAM śledzą zasoby przez pięć powtarzających się etapów. Dotyczą one sprzętu i oprogramowania w równym stopniu:

1. 1

   Nabycie

   Sprzęt zostaje kupiony lub wydzierżawiony, a oprogramowanie licencjonowane, zanim trafi do pracownika. Element wpisuje się do rejestru już w tym momencie, a nie po fakcie.

2. 2

   Wdrożenie

   Zasób zostaje uruchomiony i otrzymuje właściciela, status oraz lokalizację. Dla komputera ustala się referencyjną konfigurację i zatwierdzoną bazę oprogramowania.

3. 3

   Eksploatacja

   Sprzęt jest monitorowany pod kątem stanu i zgodności z konfiguracją bazową. Oprogramowanie jest sprawdzane pod kątem tego, co zainstalowano, w porównaniu z tym, co jest licencjonowane i zatwierdzone.

4. 4

   Zmiana i przypisanie

   Sprzęt przechodzi między pracownikami, działami lub biurami, a oprogramowanie jest dodawane lub usuwane. Oba rekordy są aktualizowane, aby odzwierciedlić zmianę.

5. 5

   Wycofanie

   Sprzęt zostaje wycofany i spisany. Jego licencje są odzyskiwane lub przypisywane ponownie, a historia jest zachowywana, a nie kasowana.

Rekordy zasobów można budować na dwa sposoby. Wpis ręczny oznacza, że administrator wpisuje każdy komputer, urządzenie i zainstalowaną aplikację do rejestru. Taki rekord jest dokładny w chwili wpisu, ale szybko się dezaktualizuje, gdy zmieni się podzespół lub zainstalowane zostanie nowe oprogramowanie.

Automatyczne wykrywanie używa agentów końcowych lub skanów sieci, aby zgłaszać, jaki sprzęt jest faktycznie podłączony i jakie oprogramowanie jest faktycznie zainstalowane. Rejestr odzwierciedla wtedy rzeczywistość, a nie ostatnią ręczną aktualizację.

Większość dojrzałych programów łączy oba podejścia. Wykrywanie utrzymuje aktualną bazę inwentaryzacji, a administratorzy dodają kontekst biznesowy, którego skan nie wywnioskuje: właściciela maszyny, dział i status, jaki powinna mieć.

Na karcie komputera w Anexet Inventory zakładka Applications wylicza każdy zainstalowany program wraz z wersją i datą instalacji, a zakładka Computer configuration pokazuje procesory, pamięć, urządzenia sieciowe i dyski. Nieoczekiwany program albo wymieniony podzespół pojawia się jako kolejny wiersz, bez ręcznego sprawdzania maszyny.

1 / 2

• 
• 

Aktualny, powiązany rejestr stanowi podstawę kilku kluczowych obszarów:

• Bezpieczeństwo: sprzęt lub oprogramowanie spoza rejestru nie może zostać załatane, monitorowane ani uwzględnione w reagowaniu na incydenty.
• Shadow IT: porównanie tego, co podłączone i zainstalowane, z tym, co zatwierdzone, ujawnia nieautoryzowane urządzenia i aplikacje, zanim staną się ukrytym ryzykiem.
• Utrata i nadużycia: wiedza o tym, jakie zasoby istnieją i kto za nie odpowiada, ułatwia wykrywanie i odstraszanie kradzieży, nieautoryzowanego wynoszenia oraz prywatnego użycia sprzętu firmowego.
• Cykl życia i licencje: aktualny rejestr pokazuje starzejące się maszyny oraz niewykorzystane lub wygasające licencje.
• Audyt: wiele audytów wymaga informacji, jakie zasoby IT istnieją, kto je kontroluje i czy oprogramowanie jest licencjonowane. Aktualny rejestr zamienia to w raport.

Łatwo pomylić ITAM z bazą danych zarządzania konfiguracją (CMDB). Oba pojęcia są ze sobą powiązane, ale to nie to samo. ITAM to dyscyplina i rejestr: jakie zasoby istnieją, ich status, właściciel i etap cyklu życia.

CMDB rejestruje elementy konfiguracji, które mogą obejmować zasoby spoza IT oraz abstrakcyjne byty, takie jak usługi. Jej charakterystyczną cechą są relacje między elementami, na przykład to, która aplikacja zależy od którego serwera.

Dane ITAM często zasilają CMDB jako jedno ze źródeł. Mapowanie relacji to osobna funkcja, której podstawowy rejestr zasobów sam nie zapewnia.

Zacznij od rejestru, który już masz. Lista komputerów z właścicielami i działami wystarczy na start, a automatyczne wykrywanie uzupełni to, czego lista nie widzi. Najpierw dodaj status i osobę odpowiedzialną, bo rekordy bez właściciela zwykle się dezaktualizują.

Przeglądaj rejestr według harmonogramu, a nie dopiero przed audytem. Miesięczne porównanie podłączonych i zainstalowanych elementów z zatwierdzoną listą wychwytuje odchylenia, zanim się powiększą.