Inwentaryzacja IT

Inwentaryzacja IT zwykle dzieli się na dwie powiązane części. Większość mechanizmów kontroli potrzebuje obu naraz, dlatego dojrzałe programy prowadzą je razem w ramach zarządzania zasobami IT (ITAM).

Każdy element zapisuje się ze statusem, właścicielem, działem i lokalizacją. Dane o oprogramowaniu są podstawą zarządzania licencjami i poprawkami.

Rekordy można wprowadzać ręcznie. Ręczna inwentaryzacja szybko się jednak dezaktualizuje w organizacji, która regularnie dodaje lub przydziela sprzęt.

Administratorzy rejestrują sprzęt podczas zakupu lub okresowego audytu fizycznego. Zapis jest dokładny w chwili wprowadzenia, ale nieaktualny, gdy tylko coś zmieni się niezauważenie.

Agenty na stacjach końcowych lub skanowanie sieci same zgłaszają skład sprzętu i zainstalowane aplikacje. Nowe i zmienione urządzenia pojawiają się bez ręcznego wpisywania.

Większość dojrzałych programów łączy oba podejścia. Automatyczne wykrywanie utrzymuje rejestr wypełniony, a administratorzy dodają własność, status i lokalizację, których samo wykrywanie nie ustali.

W Anexet Inventory każde urządzenie jest wymienione z typem, numerem inwentarzowym, statusem, stanowiskiem pracy i działem. Liczniki u góry pokazują komputery z odchyleniami i nowo wykryte komputery, więc zmiany widać, zanim ktokolwiek otworzy kartę.

Dokładna inwentaryzacja odpowiada na cztery potrzeby:

• Widoczność. Sprzęt i oprogramowanie spoza inwentaryzacji nie mogą być łatane, monitorowane ani objęte reakcją na incydenty. Nierejestrowane narzędzia to częsta postać Shadow IT i powracające źródło martwych punktów.
• Kontrola licencji i kosztów. Inwentaryzacja oprogramowania porównuje zainstalowane aplikacje z licencjami. Wychwytuje ryzyko niedolicencjonowania i opłacone stanowiska, z których nikt nie korzysta.
• Zgodność konfiguracji. Zarejestrowana konfiguracja bazowa każdej maszyny ujawnia odchylenia, na przykład nieautoryzowane urządzenie podłączone do sieci albo brak oczekiwanego sprzętu, zamiast wykrywać je przypadkiem.
• Utrzymanie i audyt. Aktualna inwentaryzacja jest punktem wyjścia do planowania wymiany sprzętu, audytów IT i każdego przeglądu tego, co organizacja faktycznie eksploatuje.

Inwentaryzacja jest tyle warta, ile jest aktualna. Sprzęt zmienia użytkownika, maszyny są przydzielane, wycofywane lub wymieniane, a nowe oprogramowanie instaluje się nieustannie. Migawka wykonana raz w roku jest już błędna, zanim ktokolwiek ją przeczyta.

Audyty porównują zarejestrowaną inwentaryzację z tym, co znajduje wykrywanie. Eksportowalne raporty według typu urządzenia, działu, statusu lub oprogramowania wspierają odnowienia licencji, budżetowanie sprzętu i dowody, których żąda audytor.

1. 1

   Utrzymuj ciągłe wykrywanie

   Traktuj wykrywanie jako proces ciągły, a nie okresowe skanowanie.

2. 2

   Rejestruj każdą zmianę

   Zapisuj każde dodanie, przeniesienie i zmianę statusu, aby historia pozostała możliwa do audytu.

3. 3

   Zgłaszaj odchylenia od razu

   Oznaczaj odchylenia od oczekiwanej konfiguracji, gdy tylko się pojawią, a nie przy kolejnej kontroli.

Te trzy terminy zachodzą na siebie i bywają używane zamiennie, ale opisują różne poziomy szczegółowości. Rejestr zasobów to pojęcie najszersze. Obejmuje dane, ludzi i usługi obok sprzętu i jest zorganizowany wokół wartości i własności.

Inwentaryzacja jest węższa i bardziej operacyjna. Obejmuje sprzęt i oprogramowanie, które faktycznie istnieją, a odświeża je wykrywanie, nie polityka. Baza danych zarządzania konfiguracją (CMDB) idzie o krok dalej: przechowuje te same rekordy i dodaje relacje między nimi, dzięki czemu zmianę w jednym elemencie można prześledzić na wszystko, czego dotyczy.

W praktyce inwentaryzacja jest żywą warstwą danych, która zasila rejestr zasobów, a w większych środowiskach także CMDB nad nim.

Warto zacząć od serwerów, maszyn przechowujących dane klientów i oprogramowania, które na nich działa. Te rekordy dają najszybszy efekt, a reszta inwentaryzacji może wynikać z nich.

Utrzymuj rekordy aktualne od pierwszego dnia. Inwentaryzacja, która była dokładna raz i została bez opieki, staje się tym samym martwym punktem, który miała usunąć.