Znacznik identyfikacji oprogramowania (SWID)

Znacznik SWID nie jest samym oprogramowaniem. To plik z metadanymi, który towarzyszy programowi. Instalator producenta zwykle umieszcza go w stałej lokalizacji podczas instalacji. Narzędzie inwentaryzacyjne może go odczytać bez uruchamiania programu i bez pełnego przetwarzania pliku.

Każdy znacznik zawiera wydawcę, dane produktu (nazwę, wersję, edycję oraz docelową architekturę lub platformę), unikalny identyfikator znacznika, oddzielony od nazwy produktu, oraz typ znacznika. Typ pokazuje, czy plik dotyczy instalacji podstawowej, poprawki, dodatkowego komponentu, czy korpusu przed instalacją. Poniższy przykład pokazuje strukturę znacznika w schemacie ISO/IEC 19770-2 z przykładowymi wartościami:

<SoftwareIdentity xmlns="http://standards.iso.org/iso/19770/-2/2015/schema.xsd" name="Example Editor" version="5.2.1" versionScheme="multipartnumeric" tagId="example-editor-5-2-1">
  <Entity name="Example Corp" regid="example.com" role="softwareCreator"/>
</SoftwareIdentity>

Przed SWID każde narzędzie zarządzania zasobami IT stosowało własne heurystyki, aby rozpoznawać zainstalowane oprogramowanie. Dopasowywało nazwy plików wykonywalnych, klucze rejestru albo struktury katalogów. Różnią się one między wydaniami i producentami, więc metoda jest zawodna. Jeden produkt może występować pod kilkoma nazwami w całej infrastrukturze. Drobna zmiana nazwy lub nowe opakowanie instalatora może sprawić, że narzędzie błędnie policzy licencje albo przeoczy podatną wersję.

ISO/IEC 19770-2 daje branży wspólne źródło prawdy. Producent podaje, co zostało zainstalowane, w standardowym formacie, który każde narzędzie odczytuje tak samo. Uzgadnianie licencji i inwentaryzacja przestają wtedy opierać się na zgadywaniu.

Znacznik przechodzi od instalatora producenta do rekordu inwentaryzacji w czterech krokach:

1. 1

   Publikacja

   Instalator producenta zapisuje znacznik obok produktu podczas instalacji.

2. 2

   Odczyt

   Narzędzie inwentaryzacyjne odczytuje plik XML bez uruchamiania programu.

3. 3

   Dopasowanie

   Produkt, edycja i wersja są porównywane z zakupionymi prawami oraz z wydaniami znanymi jako podatne.

4. 4

   Zapis

   Wynik trafia do ustrukturyzowanego rekordu, dzięki czemu każda maszyna raportuje w ten sam sposób.

Znaczniki wspierają cztery typowe zadania. Każde z nich ma też ograniczenie wynikające z zasięgu znaczników:

Standard zależy od tego, czy producenci go przyjmą. Znacznik SWID istnieje tylko wtedy, gdy instalator producenta go tworzy, więc narzędzie opierające się wyłącznie na znacznikach będzie miało martwe punkty.

Dlatego większość inwentaryzacji oprogramowania buduje się przez automatyczne wykrywanie, na podstawie tego, co agent lub skaner widzi na urządzeniu końcowym. Znaczniki SWID są dodatkowym sygnałem o wyższej wiarygodności, tam gdzie istnieją. Nie są jedynym źródłem prawdy. Podstawowe dane pochodzą z:

• list zainstalowanych programów, tak jak system je rejestruje
• śladów plików i wpisów rejestru pozostawionych przez instalację
• rekordów menedżera pakietów

Oddziel standard od celu. Inwentaryzacja oprogramowania to szerszy cel: aktualny i dokładny zapis każdej aplikacji zainstalowanej na maszynach organizacji. Znacznik SWID jest jednym, ustandaryzowanym sposobem precyzyjnego zidentyfikowania pojedynczego produktu.

Organizacja może mieć wiarygodną inwentaryzację opartą na agentach i nigdy nie używać znacznika SWID. Zdarza się też odwrotnie: maszyna może mieć znaczniki dla części produktów, a resztę pokrywać inną metodą. Szersze podejście opisuje zarządzanie zasobami oprogramowania.

Lista oprogramowania w Anexet powstaje z atrybutów, które agent odczytuje na każdym stanowisku: nazwy, firmy, wersji i ścieżki. W Anexet Inventory karta stanowiska pokazuje zainstalowane programy, więc oprogramowanie, o które nikt nie prosił, wyróżnia się na liście.

Zacznij od produktów o największym koszcie licencji lub największym ryzyku dla bezpieczeństwa i sprawdź, czy ich wydawcy tworzą znaczniki. Jeśli tak, znacznik potwierdza dokładny produkt. Jeśli nie, źródłem pozostaje zapis z urządzenia, a proces inwentaryzacji utrzymuje go w aktualności.