Cyfrowy odcisk (digital fingerprint)

Cyfrowy odcisk to zwarty zestaw wartości wyliczonych z treści chronionego dokumentu. Organizacja przechowuje ten zestaw zamiast kopii dokumentu i używa go, by później rozpoznać tę treść, gdziekolwiek się pojawi.

Odciski są jedną z metod rozpoznawania w systemach zapobiegania utracie danych (DLP). Różnica leży w celu: odcisk szuka samego materiału, więc kopia, fragment albo wersja z innym formatowaniem nadal zostaną wykryte.

Metoda ma dwie fazy. Rejestracja odbywa się raz dla każdego chronionego dokumentu, a kontrola za każdym razem, gdy treść opuszcza organizację, jak w cyfrowych odciskach Anexet.

1. 1

   Ujednolicenie tekstu

   Dokument sprowadza się do porównywalnego tekstu, więc zmiana formatowania lub formatu pliku ma mniejszy wpływ na wynik.

2. 2

   Obliczenie nakładających się fragmentów

   Skróty liczy się dla nakładających się fragmentów znormalizowanego tekstu, czasem z dodaniem cech strukturalnych.

3. 3

   Przechowywanie samych wartości

   Biblioteka trzyma wyliczone wartości, a nie sam dokument. Późniejsza treść przechodzi to samo wyliczenie.

4. 4

   Porównanie udziału trafień

   Wysoki udział zgodnych wartości pokazuje, że treść zawiera chroniony materiał, nawet gdy skopiowano tylko jedną sekcję.

Skróty, odciski i reguły słów kluczowych odpowiadają na różne pytania. Dojrzałe wdrożenia używają wszystkich trzech: skrótów dla znanych plików, odcisków dla najważniejszych dokumentów, a wzorców i list słów dla reszty.

Wariant rejestruje pusty formularz zamiast wypełnionej kopii, na przykład formularz roszczenia, wniosek albo standardową umowę. Każda wypełniona kopia tego formularza zostanie wtedy dopasowana, więc duże rodziny dokumentów są chronione bez rejestrowania każdego z osobna. Najlepiej to działa w dokumentach o stałym układzie, w których zmieniają się tylko pola, a rekordy zawierają informacje wrażliwe.

Biblioteki odcisków zarządza się w konsoli Anexet DLP, która pokazuje, co jest zarejestrowane i kiedy każda biblioteka była ostatnio odświeżana.

1 / 2

• 
• 

Odcisk jest tylko tak dobry, jak lista zarejestrowanego materiału za nim. Próg dostrój na próbce zwykłej pracy, zanim włączysz blokowanie, bo wynik dopasowania może uruchomić regułę blokowania zależnego od treści.

• Odcisk rozpoznaje tylko materiał zarejestrowany wcześniej. Ktoś musi wskazać, co chronić, i utrzymywać rejestrację w aktualności.
• Silne parafrazowanie, tłumaczenie i treść przepisana od nowa spadają poniżej progu dopasowania.
• Bardzo krótkie fragmenty są niejednoznaczne, więc próg wymaga minimalnej wspólnej treści, a nie pojedynczego segmentu.
• Zrzuty ekranu i skany wymagają rozpoznawania tekstu, zanim da się obliczyć odcisk.

Zacznij od dokumentów, których kopie najbardziej zaszkodziłyby: szablonów umów, projektów produktów i rejestrów klientów. Biblioteka wszystkiego jest trudna w utrzymaniu i zostaje zignorowana, a mały, aktualny zestaw zachowuje wartość.

Czytaj dalej: Szyfrowanie, kodowanie i haszowanie – jaka jest różnica?.