Kopia (danych)

W ochronie danych kopiowanie oznacza utworzenie drugiej instancji danych poza ich pierwotnym miejscem lub w innym formacie. Kopią może być zduplikowany plik, przeniesienie przez schowek albo fragment wklejony do innej aplikacji. Oryginał zostaje na miejscu, więc nic widocznie nie znika ze źródła, i dlatego kopie łatwo przeoczyć.

Kopiowanie jest częścią codziennej pracy, dlatego trudno je kontrolować. Wklejenie tekstu między dwoma oknami jest szybsze niż jakikolwiek proces akceptacji, a większość osób nie traktuje tego jak transferu. Dla zespołów bezpieczeństwa liczy się nie to, czy dane zostały skopiowane, lecz co zawiera kopia i dokąd trafi dalej. To jedno z głównych zadań ochrony przed utratą danych.

Większość kopii powstaje w ramach normalnej pracy. Przyjmują kilka typowych form:

Klasyfikacja danych i kontrola dostępu są zwykle przypisane do pojemnika: pliku, repozytorium, bazy albo rekordu w aplikacji. Podczas kopiowania treść się przemieszcza, a pojemnik zostaje razem z etykietą, uprawnieniami i kontekstem audytu. Akapit wklejony z dokumentu sklasyfikowanego do wiadomości nie nosi żadnego śladu, że kiedykolwiek był sklasyfikowany.

Każda kopia staje się więc osobną, nienadzorowaną instancją tej samej wrażliwej treści. Kopie trafiają poza grono odbiorców, dla których przeznaczono oryginał, i tak zaczyna się niekontrolowane rozprzestrzenianie danych.

Kopiowanie ma znaczenie, bo jest pierwszym krokiem większości wycieków, celowych i przypadkowych. Ponieważ odbywa się zwykle na stacji roboczej, wygląda jak zwykła aktywność aplikacji, dopóki nie sprawdzi się samej treści.

Celowy wyciek może przypominać zagrożenie ze strony wewnętrznej, w którym pracownik zbiera dane małymi porcjami, nie uruchamiając kontroli pobierania plików. Wycieki przypadkowe są jednak częstsze: fragment arkusza z danymi klientów wklejony na publiczny czat albo „roboczy egzemplarz” dokumentu udostępniony poza zastrzeżonym folderem. Schemat w obu przypadkach jest ten sam:

1. 1

   Wybór treści

   Użytkownik zaznacza dane klientów, projekt umowy albo fragment kodu w aplikacji objętej kontrolą.

2. 2

   Kopiowanie

   Treść trafia do schowka, a jej etykieta, uprawnienia i kontekst audytu zostają w tyle.

3. 3

   Wklejenie

   Kopia ląduje w prywatnej poczcie, oknie czatu albo dokumencie poza firmą.

4. 4

   Wysłanie lub zapis

   Kopia opuszcza organizację, a plik źródłowy nie zawiera śladu tego przeniesienia.

Skuteczna kontrola skupia się na treści, a nie tylko na samej operacji kopiowania. Sprawdź, co trafia do schowka lub zostaje wklejone, porównaj to z regułami klasyfikacji i odciskami cyfrowymi chronionych dokumentów, a następnie zezwól, ostrzeż albo zablokuj zgodnie z polityką.

Kontrola schowka korzysta z tych samych metod inspekcji co inne kanały: słowników tematycznych, banków skrótów, odcisków cyfrowych i etykiet poufności. Kopia jest oceniana według tego, co zawiera, a nie tylko dlatego, że została skopiowana.

• Każde zdarzenie kopiowania zapisuje użytkownika, czas, aplikację i klasyfikację treści.
• Zablokowane dane można zachować jako kopię cieniową do późniejszego przeglądu.
• Te same reguły obowiązują w schowku i w pozostałych kanałach, więc polityka nie zależy od drogi.
• Reguły warto dostroić na rzeczywistych zdarzeniach, zanim włączy się blokowanie.
• Kontrola schowka działa na stacji roboczej, przez ochronę danych na urządzeniach końcowych, więc widzi kopie, które nigdy nie przechodzą przez sieć.

Kontrola działająca tylko na sieci widzi dane dopiero wtedy, gdy opuszczą stację roboczą. Kopiowanie między dwiema aplikacjami na jednym komputerze nigdy tej granicy nie przekracza, dlatego tabela pokazuje, który sposób może zobaczyć dane zdarzenie:

W konsoli Anexet kontrola schowka włącza się dla każdego profilu agenta. Profil określa, w którą stronę sprawdzana jest treść, jakie typy treści są przechwytywane oraz czy pliki są audytowane i czy zapisywane są ich kopie cieniowe. Pierwszy kadr pokazuje te ustawienia, drugi historię zdarzeń kopiowania i wklejania na jednej stacji.

1 / 2

• 
• 

Zacznij od treści, której wyciek bolałby najbardziej, a potem zmapuj drogi kopiowania, z których ludzie naprawdę korzystają, łącznie ze schowkiem. Reguły pisane od razu dla każdego pliku blokują zwykłą pracę i trafiają do wyłączenia.

Kontrola schowka najlepiej działa jako część szerszego programu: te same klasy danych, te same reguły i ten sam ślad audytu we wszystkich kanałach.