Informacje wrażliwe

Informacje wrażliwe to każda treść, której nieuprawnione ujawnienie wyrządziłoby szkodę. Obejmują dane wrażliwe, takie jak numery identyfikacyjne i numery kart, ale także dokumenty, e-maile, czaty i wiedzę, która nigdy nie została zapisana w żadnym systemie.

Większość z nich to dane nieustrukturyzowane. Dlatego definicja opiera się na treści i kontekście, a nie na polu w bazie danych czy etykiecie. Ten sam tekst może być rutynowy w jednym miejscu i szkodliwy w innym.

Te pokrewne pojęcia różnią się zakresem:

Wrażliwość zależy od treści i kontekstu. Projekt umowy wysłany mailem między współpracownikami nie ma żadnego oznaczenia, a mimo to jest wrażliwy. Najczęstsze kategorie:

• Informacje osobiste i medyczne: imiona i nazwiska, numery identyfikacyjne, dane kontaktowe, dokumentacja medyczna i ubezpieczeniowa.
• Informacje finansowe: dane rachunków, transakcje, ceny i marże.
• Własność intelektualna: projekty produktów, kod źródłowy, wyniki badań, tajemnice handlowe.
• Poufne informacje biznesowe: umowy, stanowiska negocjacyjne, plany fuzji i przejęć, strategie, raporty wewnętrzne.
• Poświadczenia i sekrety: hasła, klucze prywatne, tokeny.
• Nieoznaczone treści robocze: szkice, notatki ze spotkań, korespondencja projektowa, wrażliwe wyłącznie z kontekstu.

Większość informacji wrażliwych ma formę nieustrukturyzowaną. Żyje w plikach i wiadomościach, a nie w polach bazy danych, więc nie ma schematu do sprawdzenia i często nie ma etykiety do odczytania.

Wrażliwość jest też kontekstowa. Ta sama tabela liczb jest rutynowa w jednym raporcie, a w innym może poruszyć rynek.

W przeciwieństwie do rekordu w bazie informacje wrażliwe podróżują. Pracownicy każdego dnia wysyłają, wgrywają, drukują i kopiują je w ramach pracy, więc ujawnienie zwykle następuje przez codzienne kanały, a nie przez atak na bazę. Ochrona wymaga rozpoznawania wrażliwej treści w momencie, gdy się przemieszcza, a nie tylko zabezpieczania danych w spoczynku.

Gdy treść opuszcza stację roboczą, kontrola przebiega za każdym razem tą samą ścieżką. Blokowanie uwzględniające treść porównuje treść z regułami obowiązującymi dla danego kanału:

1. 1

   Wykrycie transferu

   Agent widzi transfer w swoim kanale: e-mail, wysłanie pliku, zadanie wydruku lub wklejenie.

2. 2

   Analiza treści

   Treść jest porównywana ze słownikami słów kluczowych, wzorcami, etykietami poufności i odciskami dokumentów.

3. 3

   Zastosowanie reguły

   Pasująca reguła przepuszcza transfer, blokuje go, kieruje do kwarantanny lub wysyła alert.

4. 4

   Zapis zdarzenia

   Zdarzenie jest rejestrowane z użytkownikiem, czasem, kanałem i klasyfikacją treści.

Organizacje zwykle łączą kilka mechanizmów. Narzędzia zapobiegania utracie danych (DLP) sprawdzają treść w ruchu: rozpoznają słowniki terminów wrażliwych, formalne etykiety i odciski dokumentów, dzięki czemu można zatrzymać nawet plik bez etykiety, gdy opuszcza organizację. Typowe mechanizmy:

W konsoli Anexet DLP administrator wybiera słowniki i typy warunków, które sprawdza reguła blokowania. Warunek tekstowy oferuje gotowe opcje, na przykład numer karty bankowej i wyrażenia regularne, a zakładka etykiet poufności rozpoznaje etykiety nadane przez inne narzędzia.

1 / 2

• 
• 

Zacznij od danych, których wyciek bolałby najbardziej, a potem zmapuj kanały, którymi naprawdę się przemieszczają. Polityki pisane na każdy plik naraz blokują zwykłą pracę i zostają wyłączone, a wyciek danych zwykle zaczyna się od jednego przeoczonego kanału.

Przejrzyj reguły po pierwszym miesiącu ruchu. Rzeczywiste transfery pokażą, które treści mają znaczenie w organizacji, a które reguły tylko generują szum.

Czytaj dalej: Audyt dostępu do danych poufnych i uznaniowa kontrola dostępu; Jak zadbać o bezpieczeństwo swoich danych osobowych?.