Przenośny nośnik danych

Kategorię definiuje przenośność i wymienność, a nie jedna technologia. Dlatego polityki oparte na jednym typie urządzenia szybko się starzeją.

Przenośny nośnik danych to ta część nośników wymiennych, którą ludzie przenoszą między komputerami, a większość z nich łączy się przez USB.

Jeden tani dysk może pomieścić cały regulowany zbiór danych, więc pojedynczy transfer może oznaczać całkowitą utratę. Ten sam niewielki rozmiar, który czyni nośnik wygodnym, ułatwia jego zgubienie. Utrata niezaszyfrowanego nośnika to częsta przyczyna incydentów podlegających zgłoszeniu.

Transfer nie przechodzi przez bramę sieciową, więc nie powstaje log, który pozwoliłby go wykryć lub później zbadać. Dlatego nośniki przenośne są cichą drogą do eksfiltracji danych. Kanał działa też offline i w środowiskach odizolowanych. Urządzenia wynoszą dane na zewnątrz i wnoszą kod do środka, a pliki z prywatnych lub nieznanych nośników omijają zabezpieczenia obwodowe. Dla systemu operacyjnego prywatny dysk pracownika, dysk podwykonawcy i dysk gościa wyglądają identycznie.

Zgodnie z RODO utrata przenośnego urządzenia z danymi osobowymi jest naruszeniem ochrony danych. Trzeba je ocenić, a gdy niesie ryzyko dla osób, zgłosić organowi nadzorczemu w ciągu 72 godzin. Wytyczne HIPAA traktują utracony lub skradziony niezaszyfrowany nośnik jako domyślnie podlegający zgłoszeniu. PCI DSS wymaga kontroli nośników z danymi posiadaczy kart, w tym ograniczenia dostępu i szyfrowania.

Środowiska o wysokim poziomie bezpieczeństwa często całkowicie zakazują prywatnych nośników i dopuszczają tylko wydane, zinwentaryzowane i zaszyfrowane, jeśli w ogóle jakieś. Ta sama logika trafia do zwykłych biur przez offboarding. Skopiowanie danych na dysk to częsty ostatni krok odchodzącego pracownika, dlatego polityka nośników i offboarding projektuje się razem w ramach programu zagrożeń wewnętrznych.

Kontrola jest warstwowa, od środków fizycznych po reguły świadome treści. Warstwy programowe działają w DLP na punktach końcowych:

1. 1

   Środki fizyczne

   Blokady portów i ograniczone porty USB w strefach chronionych oraz zakaz prywatnych nośników w całym obiekcie.

2. 2

   Reguły portów, klas i urządzeń

   Oprogramowanie na punkcie końcowym zezwala, blokuje lub wymusza tryb tylko do odczytu według klasy urządzenia. Dopuszcza wyłącznie zatwierdzone urządzenia, identyfikowane po producencie, modelu i numerze seryjnym.

3. 3

   Wymuszanie szyfrowania

   Zapis jest dozwolony tylko na nośniki, które zostaną zaszyfrowane. Zgubiony dysk to wtedy strata sprzętu, a nie ujawnienie danych.

4. 4

   Reguły świadome treści

   Każdy zapis oceniany jest po zawartości pliku, nie tylko po urządzeniu. Kanał pozostaje otwarty dla legalnej pracy, a regulowane treści są zatrzymywane.

5. 5

   Logowanie i kopie cieniowe

   Każda operacja na pliku jest rejestrowana, a kopia zapisanego materiału może być zachowana. To zapis, którego sieć nigdy by nie miała.

Polityka wobec przenośnych nośników określa, jakie kategorie urządzeń są dozwolone, dla kogo i na jakich warunkach: rejestracja, szyfrowanie, zatwierdzenie. Opisuje też, jak przyznawane są wyjątki i kiedy wygasają, co dzieje się po odejściu pracownika oraz jakie są alternatywy. Tam, gdzie pracownicy muszą przenosić duże pliki, zatwierdzona zarządzana ścieżka zapobiega obchodzeniu polityki. Tam, gdzie reguły egzekwuje oprogramowanie, kontrola USB i pamięci zewnętrznych stosuje je według klasy urządzenia.

Nadmierne ograniczenia mają znany scenariusz porażki. Gdy zatwierdzona ścieżka jest zbyt wolna, użytkownicy przenoszą dane przez prywatne konta w chmurze, zamieniając kanał kontrolowany na niemonitorowany. Skuteczne wdrożenia zaczynają w trybie monitorowania, uczą się, co firma faktycznie robi z nośnikami przenośnymi, i stopniowo zaostrzają reguły wobec kategorii i treści, które mają znaczenie.

W konsoli Anexet DLP audyt urządzeń i nośników włącza się osobno dla profilu agenta, a reguła blokady może wskazywać pamięć zewnętrzną bezpośrednio.

1 / 2

• 
• 

Zacznij od listy danych, których wyciek wyrządziłby największą szkodę, a potem sprawdź, jakich urządzeń i kanałów pracownicy używają do ich przenoszenia. Polityka zbudowana na tych odpowiedziach wytrzymuje codzienną pracę, a polityka pisana od razu dla każdego urządzenia zwykle bywa omijana.

Czytaj dalej: Jak zapobiec nieuprawnionemu dostępowi do komputera; Systemy DLP — czym są i jak działają.