Micro Secure Digital

Karta SD to niewielkie urządzenie pamięci flash, które wkłada się w gniazdo, a nie podłącza kablem. microSD to najmniejszy członek tej rodziny, z tym samym interfejsem elektrycznym co pełnowymiarowa karta SD. Format powstał w 2004 roku jako TransFlash, wymienna karta do telefonów komórkowych, a w 2005 roku wszedł do standardu SD pod nazwą microSD.

Ponieważ kartę wkłada się i wyjmuje ręcznie, microSD jest rodzajem wymiennego nośnika: może opuścić biuro w kieszeni, a kopiowanie danych na nią nie przechodzi przez sieć.

MicroSD zaczynało jako pamięć telefonów, ale niewielki rozmiar i niska cena wprowadziły je do wielu innych urządzeń. Wiele z tych kart to też przenośne nośniki danych, które pracownicy przenoszą między komputerami:

• Telefony i tablety: rozszerzalna pamięć na zdjęcia, wideo i treści offline. Niektóre telefony mogą używać karty jako pamięci wewnętrznej.
• Kamery i rejestratory: kamery sportowe, drony, wideorejestratory, kamery noszone na ciele i wiele kamer monitoringu nagrywa bezpośrednio na microSD.
• Komputery jednopłytkowe: kompaktowe płytki uruchamiają się z karty microSD, która pełni rolę dysku systemowego w prototypach i urządzeniach brzegowych.
• Laptopy i czytniki: wbudowane gniazda, czytniki kart USB i adaptery SD-microSD podłączają karty do zwykłych komputerów.
• Sprzęt przemysłowy i wbudowany: kioski, terminale płatnicze i urządzenia sieciowe używają kart do logów, aktualizacji i konfiguracji.

Generacje są wstecznie kompatybilne. Nowsza karta działa w starszym urządzeniu tylko do pojemności i systemu plików, które to urządzenie obsługuje. Poza pojemnością karty mają oznaczenia szybkości: Speed Class 2 do 10, klasy UHS U1 i U3 oraz klasy Video Speed V6 do V90. Mają znaczenie dla kamer nagrywających wideo w wysokiej rozdzielczości, ale niewiele zmieniają w bezpieczeństwie danych.

Pełnowymiarowa karta SD (32 na 24 milimetry) używa tej samej technologii w większej obudowie i dominuje w aparatach systemowych oraz laptopach z pełnymi gniazdami kart. Karta microSD w adapterze jest elektrycznie identyczna, więc różnica jest mechaniczna, a nie funkcjonalna.

Dla bezpieczeństwa liczy się droga, jaką karta prowadzi do komputera. Reguła pisana wyłącznie pod pamięci USB nie widzi tej samej karty, gdy trafi do komputera inną drogą:

• W czytniku USB wygląda jak zwykły wymienny nośnik.
• We wbudowanym gnieździe laptopa wygląda jak dysk bez podłączonego urządzenia USB.
• W telefonie lub kamerze podłączonej protokołem transferu multimediów wygląda jak urządzenie multimedialne.

Cechy, które czynią microSD wygodnym (małe, tanie, o dużej pojemności, wszechobecne), są tymi samymi, które sprawiają, że wyciek danych to realne ryzyko.

Ponieważ karta trafia do komputera przez czytnik, gniazdo lub telefon, kontrola musi działać na samym punkcie końcowym. Oprogramowanie kontroli urządzeń traktuje czytniki kart jak wymienne nośniki, rozpoznaje je po parametrach i zezwala tylko na zatwierdzony sprzęt.

Egzekucja działa najlepiej, gdy uwzględnia treść, a nie traktuje każdego zapisu tak samo. Typowe transfery przebiegają dalej, a pliki pasujące do reguł poufnych treści są blokowane lub izolowane, a każda operacja zostaje zapisana do późniejszego badania.

1. 1

   Spisać czytniki i telefony

   Zapisz czytniki kart, wbudowane gniazda i telefony w użyciu oraz identyfikatory producenta i produktu każdego czytnika.

2. 2

   Zezwalać tylko na sprzęt zatwierdzony

   Reguły oparte na parametrach urządzenia przepuszczają zatwierdzone czytniki i zatrzymują nieznane.

3. 3

   Dopasować dostęp do potrzeby

   Dostęp tylko do odczytu tam, gdzie zapis nie jest potrzebny, i pełna blokada kart bez uzasadnienia biznesowego.

4. 4

   Sprawdzać treść i prowadzić zapisy

   Gdy zapis jest dozwolony, sprawdzaj pliki regułami poufności, zachowuj kopie cieniowe i przeglądaj dziennik audytu.

W Anexet DLP audyt użycia urządzeń i audyt operacji na plikach na nośnikach decydują, które karty są rejestrowane, czy dane zapisane na nich są kopiowane do kopii cieniowej i czy zapisy są sprawdzane po treści. Filtry dopasowują konkretny czytnik lub kartę po polach tożsamości.

1 / 2

• 
• 

Zacznij od kart z najbardziej wrażliwymi danymi i od dróg, którymi faktycznie są używane: czytników, gniazd lub telefonów. Reguły pisane dla wszystkich urządzeń wymiennych naraz blokują zwykłą pracę i zostają wyłączone.

Środki organizacyjne zamykają luki, których samo oprogramowanie nie sięga: służbowe karty, szyfrowanie nośników i bezpieczne wymazywanie kart przed utylizacją.