Co zalicza się do Controlled Unclassified Information
Controlled Unclassified Information (CUI) to informacje, które tworzy lub otrzymuje rząd albo które organizacja przechowuje w jego imieniu. Prawo, przepisy lub polityka obowiązująca w całym rządzie wymagają, by były chronione lub udostępniane tylko pod kontrolą. Nie są jednak niejawne. Typowe przykłady to dane techniczne objęte kontrolą eksportu, dane osobowe zbierane przez agencje federalne, szczegóły infrastruktury krytycznej, materiały wrażliwe dla organów ścigania oraz dane własnościowe przekazywane regulatorowi.
Zanim powstał program, agencje chroniły takie materiały zbiorem nieformalnych oznaczeń, na przykład „sensitive but unclassified”, „for official use only” i „law enforcement sensitive”, a także dziesiątkami innych. Program CUI zastąpił je jednym systemem i jedną regułą. Jeśli danego rodzaju informacji nie ma w oficjalnym rejestrze, nie jest CUI i nie wolno jej tak oznaczać. W praktyce CUI jest jedną częścią szerszej rodziny danych wrażliwych.
Jak program jest zarządzany
Executive Order 13556 z listopada 2010 roku nakazał władzy wykonawczej przyjęcie jednego, ujednoliconego systemu wyznaczania, oznaczania i ochrony wrażliwych informacji nieniejawnych. Przepis wykonawczy, 32 CFR Part 2002, został opublikowany w 2016 roku i w pełni obowiązuje od listopada 2017 roku. Wiąże każdą agencję federalną na każdym etapie cyklu życia informacji: od wyznaczenia, przez oznaczanie i zabezpieczanie, po udostępnianie, dekontrolę i zgłaszanie incydentów.
Agentem wykonawczym jest National Archives and Records Administration (NARA). W ramach NARA Information Security Oversight Office (ISOO) prowadzi rejestr, publikuje wytyczne i szkolenia oraz sprawdza, jak agencje wdrażają program. Każda agencja wyznacza starszego urzędnika odpowiedzialnego za swoje operacje CUI. Niektóre części rządu dokładają własne reguły. Departament Obrony na przykład reguluje swój łańcuch dostaw.
Oznaczanie i rejestr CUI
Rejestr CUI jest kręgosłupem programu. To autorytatywna lista wszystkich zatwierdzonych kategorii i podkategorii. Dla każdej z nich określa podstawę prawną, dokładne oznaczenie oraz sposób zabezpieczania, udostępniania i dekontroli informacji. Agencje nie mogą tworzyć własnych kategorii. Mechanika oznaczania jest celowo ujednolicona:
| Element | Co robi |
|---|---|
| Oznaczenie banerowe | Pokazuje status CUI u góry i u dołu dokumentu. |
| Desygnatory kategorii | Wskazują kategorie, np. privacy lub export control. Jest ich ponad sto. |
| Oznaczanie części | Oznacza osobno każdy kontrolowany akapit lub sekcję w dokumencie mieszanym. |
| Dekontrola | Większość CUI traci ochronę, gdy ustaje jej podstawa, np. po publicznym udostępnieniu. |
Czego program wymaga od wykonawców
CUI nie zostaje wewnątrz administracji rządowej. Organizacje z sektorów obronnego, kosmicznego, ochrony zdrowia, energetyki i badawczego otrzymują je w ramach kontraktów i grantów. Gdy informacja opuszcza system federalny, wymogi idą razem z nią. Obowiązki dotyczą organizacji niefederalnych na dwa sposoby: przez zapisy w umowie lub bezpośrednio z ustawy albo przepisów federalnych.
W praktyce podstawą zabezpieczeń jest NIST SP 800-171, Protecting Controlled Unclassified Information in Nonfederal Systems and Organizations. W drugiej wersji obejmuje 110 wymagań bezpieczeństwa w czternastu rodzinach kontroli, od kontroli dostępu i audytu po reagowanie na incydenty, ochronę nośników i bezpieczeństwo personelu. O tym, jak surowo się go egzekwuje, decydują konkretne klauzule:
- DFARS 252.204-7012: kontrakty obronne wymagają pełnej zgodności z NIST SP 800-171 w systemach obsługujących CUI, przenoszenia tych wymogów na podwykonawców oraz zgłaszania incydentów dotyczących chronionych informacji obronnych w ciągu 72 godzin.
- FAR 52.204-21: kontrakty bez pełnej klauzuli nadal wymagają podstawowych zabezpieczeń, takich jak ograniczenia dostępu, monitorowanie i higiena systemów, dla systemów przetwarzających lub przechowujących CUI.
- Ocena i certyfikacja: Departament Obrony weryfikuje zgodność przez punktowane samooceny, a jego program certyfikacji dodaje ocenę stron trzecich dla łańcucha dostaw.
- Zasady postępowania: CUI nie wolno wysyłać na prywatne konta e-mail ani przechowywać na urządzeniach osobistych. Trzeba je niszczyć zatwierdzonymi metodami, a personel musi być przeszkolony.
Prowadzenie programu CUI w organizacji
Dla organizacji niefederalnej program staje się konkretnym cyklem pracy w pięciu krokach:
- 1
Zidentyfikuj CUI
Ustal, które informacje w każdym kontrakcie są oznaczone jako CUI.
- 2
Wyznacz zakres
Określ, gdzie CUI jest przechowywane i przetwarzane, najlepiej w środowisku wydzielonym do tego celu.
- 3
Wdroż NIST SP 800-171
Wdroż kontrole NIST SP 800-171 w tym środowisku.
- 4
Oznaczaj i szkol
Spójnie oznaczaj dokumenty wewnętrzne i szkol osoby mające do nich dostęp.
- 5
Przygotuj proces incydentowy
Przygotuj proces na wypadek incydentu z wyprzedzeniem.
Typowe błędy
Powtarzające się błędy są dobrze znane. Organizacje traktują CUI jak zwykłe poufne dane firmowe. Pozwalają mu rozproszyć się po systemach spoza zakresu i kontach osobistych. Albo dopuszczają, by oceny się zdezaktualizowały po zmianach w środowisku.
Etykiety w konsoli Anexet
Anexet nie prowadzi rejestru CUI i nie nadaje oznaczeń CUI. Jego reguły blokowania mogą jednak sprawdzać etykietę wrażliwości Microsoft na pliku, więc reguła może opierać się na etykietowaniu danych, które już istnieje, podobnie jak blokowanie z uwzględnieniem treści działa z etykietami i odciskami cyfrowymi.
Utrzymanie programu w aktualności
Program CUI nie jest jednorazowym ćwiczeniem. Rejestr ewoluuje, klauzule kontraktowe się zmieniają, a oceny trzeba odświeżać, by pozostały wiarygodne.
Reguła oznaczania, której nikt nie egzekwuje, jest tylko etykietą. Dopiero egzekwowanie zamienia ją w ochronę.
