Co oznacza monitoring w kontekście organizacji
Monitoring to ciągła lub okresowa obserwacja systemu, osoby, sieci lub procesu. Pozwala poznać ich stan i wykryć zmiany w miarę ich zachodzenia. W korporacyjnym IT dane zbiera się w trakcie zdarzeń, dzięki czemu organizacja może je zauważyć, zbadać i zareagować, dopóki to ma znaczenie, zamiast odtwarzać wszystko po fakcie.
Pasywne logowanie zapisuje zdarzenia do plików. Audyt sprawdza działania po fakcie, względem standardu. Monitoring to aktywna obserwacja nastawiona na wykrycie i reakcję.
Główne rodzaje monitoringu
W zależności od tego, co jest obserwowane i dlaczego, monitoring dzieli się na kilka uznanych rodzajów. Granice są płynne: jeden agent na punkcie końcowym może zasilać monitoring bezpieczeństwa, pracowników i zasobów jednocześnie, więc liczy się zakres i głębokość zbierania danych, a nie etykieta. Część pracowniczą tej listy opisano w artykule o monitorowaniu aktywności użytkowników.
| Rodzaj | Co obejmuje | Typowy przykład |
|---|---|---|
| Monitoring bezpieczeństwa | Nieudane logowania, zmiany uprawnień, podejrzane procesy, wskaźniki malware | Wielokrotne nieudane logowania na serwer z nieznanego adresu |
| Monitoring pracowników | Aplikacje, strony, pliki i komunikacja na urządzeniach firmowych (UAM, UBA) | Stanowisko wysyła pliki na prywatne konto w chmurze |
| Monitoring sieci | Ruch, dostępność, wydajność; treść na punktach brzegowych, o ile legalna | Nagły wzrost ruchu wychodzącego z jednego segmentu sieci |
| Monitoring punktów końcowych | Kondycja sprzętu, urządzenia wymienne, drukarki, zainstalowane oprogramowanie | Pierwsze podłączenie pendrive'a do stanowiska |
| Monitoring fizyczny | CCTV, dzienniki kontroli dostępu i systemy przepustek | Odbicie karty przy drzwiach serwerowni poza godzinami pracy |
Co monitoring faktycznie zbiera
Dane monitoringu mają różną szczegółowość. Najlżejsze są metadane: jaka aplikacja działała i jak długo, z jaką stroną nawiązano kontakt, kiedy zmienił się plik. Głębsze zbieranie dodaje treść: teksty wiadomości, zawartość dokumentów, zrzuty ekranu, a w środowiskach o podwyższonym bezpieczeństwie także audio i wideo ze stanowiska. Im głębiej, tym bardziej przydatne w dochodzeniu i tym trudniej to uzasadnić na gruncie prawa o prywatności. Najbardziej szczegółowym przykładem tego głębokiego końca jest monitorowanie naciśnięć klawiszy.
Typowe kategorie to zdarzenia uwierzytelniania, aktywność aplikacji i sieci, ruch pocztowy, operacje na plikach (kopiowanie, drukowanie, przenoszenie na nośnik wymienny), komunikatory, schowek i zrzuty ekranu. To, co wolno zbierać, na jak długo i za czyją wiedzą, określają prawo i polityka wewnętrzna.
Dlaczego organizacje monitorują
Deklarowane powody monitoringu w pracy grupują się wokół pięciu celów. Pierwszy z nich jest najbliżej wykrywania zagrożeń wewnętrznych, gdzie oś czasu aktywności pokazuje, co wydarzyło się przed alertem.
- Wykrywanie zagrożeń: wychwytuje malware, przejęte konta i działania wewnętrzne
- Ochrona danych: uwidacznia transfery pocztą, siecią i przez USB
- Zgodność i dowody: tworzy ślad audytowy przy badaniu lub zgłaszaniu incydentu
- Produktywność i zasoby: pokazuje, jak wykorzystywane są czas pracy, sprzęt i licencje
- Badanie incydentów: odtwarza, kto co zrobił, kiedy i którym kanałem
Jak to wygląda w Anexet
Widok na żywo pochodzi z Anexet Activity: przełożony śledzi kilka stanowisk naraz i może uruchomić nagrywanie z poziomu tego samego ekranu. Wykresy ruchu należą do części produktu odpowiedzialnej za przechwytywanie ruchu sieciowego, która obejmuje też monitoring ruchu WWW.
1 / 2
Równowaga między prywatnością a bezpieczeństwem
Monitoring to miejsce, w którym bezpieczeństwo organizacji spotyka się z prawem jednostki do prywatności. Każda jurysdykcja rozwiązuje to napięcie inaczej. W UE i podobnych systemach monitoring pracowników wymaga podstawy prawnej, określonego celu, proporcjonalności, przejrzystości wobec osób, których dotyczy, i ograniczeń przechowywania. Tajny monitoring jest zwykle dopuszczalny tylko wobec konkretnego, udokumentowanego podejrzenia, na ograniczony czas i wobec ograniczonej grupy osób.
Stany Zjednoczone wychodzą z bardziej liberalnego punktu wyjścia: pracodawcy mają szerokie prawa do działań na firmowych systemach, ale przepisy stanowe o biometrii i przechwytywaniu komunikacji nakładają własne ograniczenia. Dwie zasady sprawdzają się wszędzie: używać najmniej inwazyjnego środka, który osiąga cel, i ustalić oczekiwania z góry w polityce monitoringu, którą pracownicy naprawdę znają.
Jak wygląda obronny program monitoringu
Program, który wytrzymuje kontrolę prawną i etyczną, opiera się na tych samych elementach w każdej jurysdykcji.
- 1
Udokumentuj cel
Monitoring służy do zarządzania nazwanym ryzykiem, na przykład utratą danych, oszustwem lub awarią systemu, a nie do zaspokajania ciekawości.
- 2
Zachowaj proporcjonalny zakres
Głębokość zbierania, monitorowana grupa i okres przechowywania odpowiadają temu ryzyku. Najbardziej inwazyjne techniki zostawia się na dochodzenia z konkretnym powodem.
- 3
Zapewnij przejrzystość
Pracownicy wiedzą, że monitoring istnieje, co obejmuje i jak egzekwować swoje prawa do danych.
- 4
Chroń dane z monitoringu
Zapisy aktywności należą do najbardziej wrażliwych zasobów organizacji. Dostęp jest ograniczony i rejestrowany.
Od czego zacząć
Zacznij od ryzyka, na które ma odpowiedzieć monitoring, a potem wybierz najlżejsze zbieranie danych, które na nie odpowiada. Pisemny cel, krótki okres przechowywania i polityka, którą pracownicy przeczytali, są łatwiejsze do obrony niż pełne nagranie każdego ekranu. Wyniki można następnie przekazać jako raporty zgodności bezpieczeństwa osobom odpowiedzialnym za dane ryzyko.
Czytaj dalej: SOC a bezpieczeństwo informacji.
Monitoring, który pracownicy potrafią wyjaśnić, to monitoring, który organizacja potrafi obronić.
Jak rozwiązuje to Anexet
Monitoring to szeroka praktyka i żadna organizacja nie potrzebuje jej w całości naraz. Anexet obejmuje część dotyczącą miejsca pracy w jednej platformie on-premise: monitoring aktywności pracowników daje wgląd w to, co robią użytkownicy, zapobieganie utracie danych kontroluje to, co opuszcza organizację, a inwentaryzacja IT obejmuje urządzenia i oprogramowanie. Te trzy funkcje zwykle żyją w oddzielnych narzędziach.
Wdrożenie on-premise ma tu znaczenie. Dane zbierane przez monitoring, czyli zapisy aktywności, zrzuty ekranu i przechwycona komunikacja, pozostają w infrastrukturze organizacji. Dostawca nie ma do nich dostępu.
Monitoring aktywności pracowników
aktywność aplikacji i sieci web, dzienne statystyki, czas produktywny w porównaniu z bezczynnym oraz grafy relacji użytkowników pokazujące, jak pracownicy komunikują się wewnątrz i na zewnątrz organizacji.
Monitoring audio/wideo na żywo i zaplanowany
podgląd pulpitu i mikrofonu w czasie rzeczywistym, a także zaplanowane nagrywanie pulpitu, mikrofonu i kamery internetowej dla scenariuszy dochodzeniowych, które tego wymagają.
Od obserwacji do egzekwowania
te same agenty oceniają transfery danych przez pocztę, sieć web, chmurę, komunikatory i nośniki wymienne, dzięki czemu naruszenie polityki może zostać zablokowane lub poddane kwarantannie, a nie tylko zarejestrowane.
Kontekst zasobów
ciągła inwentaryzacja sprzętu i oprogramowania pokazuje, do którego urządzenia, z jakimi aplikacjami, należy każda monitorowana aktywność.
Przypisanie i ślad audytowy
zarejestrowane zdarzenia zawierają użytkownika, urządzenie, znacznik czasu i kanał, dając dochodzeniom kompletny i przypisywalny ślad.
Anexet Activity
Dowiedz się więcej