Κατηγοριοποίηση (δεδομένων)

Η κατηγοριοποίηση δεδομένων αποδίδει σε μια πληροφορία ετικέτα ή κατηγορία, με βάση το πόσο ευαίσθητη είναι και τη ζημιά που θα προκαλούσε η αποκάλυψή της. Ένα σύστημα κατηγοριοποίησης ορίζει ένα μικρό σύνολο επιπέδων, και κάθε έγγραφο, μήνυμα ή σύνολο δεδομένων πρέπει να φέρει ένα από αυτά. Το σύστημα ξεχωρίζει κυρίως τα ευαίσθητα δεδομένα, γιατί σε αυτά ισχύουν οι αυστηρότεροι κανόνες χειρισμού.

Η ετικέτα καθορίζει στη συνέχεια τον χειρισμό: ποιος μπορεί να έχει πρόσβαση στα δεδομένα, πού επιτρέπεται να αποθηκεύονται, ποια κανάλια μπορούν να τα μεταφέρουν και πόσο γρήγορα πρέπει να αντιμετωπιστεί μια διαρροή. Η κατηγοριοποίηση είναι η απόφαση, ενώ η επισήμανση δεδομένων είναι η πράξη καταγραφής της απόφασης πάνω στο αρχείο ή το μήνυμα.

Κυριαρχούν δύο οικογένειες σχημάτων. Διαφέρουν κυρίως ως προς το ποιος ορίζει τους κανόνες.

Τα εταιρικά σχήματα προσαρμόζουν την ίδια ιδέα στις επιχειρήσεις. Στόχος τους είναι η αναλογικότητα: τα δαπανηρά μέτρα, όπως η κρυπτογράφηση, ο περιορισμός της κοινοποίησης και η εφαρμογή DLP, επικεντρώνονται στο μικρό μέρος των δεδομένων που είναι πράγματι ευαίσθητο.

Μια ετικέτα μπορεί να φτάσει σε ένα έγγραφο με τέσσερις τρόπους.

• Χειροκίνητη κατηγοριοποίηση: ο συντάκτης ή ο υπεύθυνος των δεδομένων επιλέγει ετικέτα κατά τη δημιουργία εγγράφου ή email, συχνά μέσω πρόσθετου επισήμανσης.
• Αυτόματη ανάλυση περιεχομένου: τα εργαλεία ελέγχουν λέξεις-κλειδιά, μοτίβα και ψηφιακά αποτυπώματα των εγγράφων και στη συνέχεια εφαρμόζουν ή προτείνουν ετικέτα.
• Προεπιλεγμένη κατηγοριοποίηση: βασική ετικέτα που εφαρμόζεται όταν δεν είναι γνωστό κάτι πιο συγκεκριμένο.
• Κληρονομικότητα: ένα παράγωγο έγγραφο ή συνημμένο παίρνει την υψηλότερη ετικέτα από τις πηγές του.

Η κατηγοριοποίηση κάνει την πολιτική ασφάλειας ενήμερη για τα δεδομένα. Ένας κανόνας όπως «φραγή εγγράφων Εμπιστευτικών σε προσωπικό cloud» λειτουργεί μόνο αν τα έγγραφα φέρουν ετικέτες. Τα συστήματα πρόληψης απώλειας δεδομένων μπορούν τότε να χρησιμοποιούν την ετικέτα απευθείας ως συνθήκη της πολιτικής, αντί να συμπεραίνουν την ευαισθησία μόνο από το περιεχόμενο.

Η κατηγοριοποίηση στηρίζει επίσης την αναλογική προστασία και τη λογοδοσία σε πλαίσια όπως ο GDPR και το ISO/IEC 27001, επειδή επιτρέπει σε έναν οργανισμό να δείξει ότι τα μέτρα ασφαλείας αντιστοιχούν στην ευαισθησία.

Στο Anexet DLP, η ετικέτα γίνεται συνθήκη ενός κανόνα αποκλεισμού. Η καρτέλα Sensitivity labels αντιστοιχίζει ετικέτα που έχει ήδη οριστεί, ενώ τα λεξικά στην ενότητα Objects of analysis εντοπίζουν περιεχόμενο που δεν έχει καμία ετικέτα. Ένας μόνο κανόνας μπορεί να συνδυάζει συνθήκη ετικέτας με συνθήκες κειμένου, με λογικό AND, ώστε και τα δύο σήματα να πρέπει να ταιριάζουν.

1 / 2

• 
• 

Η κατηγοριοποίηση λειτουργεί μόνο όταν όσοι έχουν διαφορετικούς ρόλους γνωρίζουν το μερίδιό τους. Οι ρόλοι που ακολουθούν είναι τυπικοί, και τα ονόματά τους διαφέρουν από οργανισμό σε οργανισμό.

Το μεγαλύτερο μέρος των δεδομένων ενός οργανισμού είναι αδόμητο και δεν επισημαίνεται ποτέ. Οι ετικέτες συχνά εφαρμόζονται ασυνεπώς, υπερβολικά «για σιγουριά» ή χάνονται όταν το περιεχόμενο αντιγράφεται σε άλλη μορφή. Τα εφαρμόσιμα προγράμματα βασίζονται σε τέσσερις πρακτικές:

1. 1

   Λίγα, σαφή επίπεδα

   Ένα μικρό σχήμα όπου κάθε επίπεδο είναι ρητό, ώστε ο χρήστης να επιλέγει χωρίς να μαντεύει.

2. 2

   Απλή ροή επισήμανσης

   Ένα βήμα που ο χρήστης μπορεί να ολοκληρώσει σε δευτερόλεπτα, μέσα στα εργαλεία που ήδη χρησιμοποιεί.

3. 3

   Αυτόματη υποστήριξη

   Εργαλεία που βοηθούν να εφαρμοστούν ή να προταθούν ετικέτες, με την τελική επιλογή σε άνθρωπο στις οριακές περιπτώσεις.

4. 4

   Επιβολή χωρίς ετικέτα

   Πολιτικές που συνεχίζουν να ισχύουν όταν λείπει η ετικέτα, με ανίχνευση περιεχομένου ως εναλλακτική.

Ξεκινήστε από τα δεδομένα που θα έβλαπταν περισσότερο αν διέρρεαν και μετά από τα κανάλια που πράγματι χρησιμοποιούν. Οι πολιτικές που γράφονται για όλα τα αρχεία ταυτόχρονα καταλήγουν να μπλοκάρουν τη δουλειά και απενεργοποιούνται.

Περισσότερα: Έλεγχος Πρόσβασης σε ευαίσθητα δεδομένα και Διακριτικός Έλεγχος Πρόσβασης.