Software Inventory Message and Attributes (SWIMA)

Το SWIMA είναι προδιαγραφή πρωτοκόλλου, όχι λογισμικό που εγκαθίσταται μόνο του. Ορίζει τα μηνύματα αιτήματος και απάντησης που ανταλλάσσουν ένα σύστημα αξιολόγησης (το μέρος που θέλει να μάθει τι είναι εγκατεστημένο) και ένα endpoint (ο υπολογιστής που καταγράφεται) κατά τη διάρκεια συνεδρίας αξιολόγησης της κατάστασης ασφάλειας. Η προδιαγραφή καθορίζει τη δομή του μηνύματος και τα χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει κάθε εγγραφή λογισμικού. Έτσι, κάθε συμβατός πελάτης και κάθε συμβατός διακομιστής μπορούν να συνεργάζονται, ανεξάρτητα από το ποιος έφτιαξε κάθε πλευρά.

Στόχος είναι να φύγει η εικασία από τη συλλογή της απογραφής λογισμικού. Αντί ένα εργαλείο παρακολούθησης να αναλύει όποια ιδιόκτητη μορφή εκπέμπει ένας agent, το SWIMA δίνει και στις δύο πλευρές ένα κοινό, εκδοσιοποιημένο σχήμα μηνύματος. Ο εντοπισμός του λογισμικού παραμένει έργο της αυτόματης ανακάλυψης παγίων IT· το SWIMA τυποποιεί τον τρόπο αναφοράς του αποτελέσματος.

Το SWIMA λειτουργεί ως τύπος μηνύματος μέσα στο πρωτόκολλο IF-M (Interface for Message) της αρχιτεκτονικής TNC. Το πρωτόκολλο αυτό μεταφέρεται μέσω του ευρύτερου πλαισίου Network Endpoint Assessment (NEA), που χρησιμοποιείται για τον έλεγχο πρόσβασης στο δίκτυο και τους ελέγχους κατάστασης.

Στην πράξη, η ανταλλαγή ακολουθεί μοτίβο αιτήματος-απάντησης, με προαιρετική συνδρομή:

1. 1

   Αίτημα

   Το σύστημα αξιολόγησης ζητά όλο το λογισμικό, ένα υποσύνολο ή μόνο τις αλλαγές.

2. 2

   Απάντηση

   Το endpoint επιστρέφει τις αντίστοιχες εγγραφές με τα τυπικά χαρακτηριστικά.

3. 3

   Συνδρομή

   Προαιρετικά, το endpoint στέλνει μηνύματα όταν εγκαθίστανται, ενημερώνονται ή αφαιρούνται προγράμματα.

Το SWIMA έχει σχεδιαστεί για να λειτουργεί με ετικέτες αναγνώρισης λογισμικού (SWID). Η ετικέτα SWID είναι το συμπληρωματικό πρότυπο που δίνει σε κάθε εγκατεστημένο προϊόν λογισμικού μια δομημένη εγγραφή ταυτότητας: όνομα, έκδοση, εκδότη και μοναδικό αναγνωριστικό ετικέτας, συνήθως ενσωματωμένα από τον ίδιο τον εγκαταστάτη του λογισμικού. Μια ετικέτα SWID επισημαίνει ένα κομμάτι λογισμικού. Το SWIMA είναι ο μεταφορέας που επιτρέπει στο endpoint να παραδώσει μια συλλογή τέτοιων ετικετών, ή στοιχεία που προκύπτουν από αυτές, σε όποιον τις ζητήσει. Οι δύο προδιαγραφές προορίζονται για συνδυαστική χρήση: το SWID ορίζει πώς είναι μια εγγραφή λογισμικού και το SWIMA πώς αναφέρεται.

Ένα endpoint χωρίς ετικέτες SWID για μια δεδομένη εφαρμογή μπορεί, ωστόσο, να κληθεί να αναφέρει άλλα συλλεγμένα στοιχεία, όπως λογισμικό που αναγνωρίζεται μέσω του ίδιου συνόλου χαρακτηριστικών της εγγραφής SWIMA. Τα ισχυρότερα και πιο διαλειτουργικά αποτελέσματα προκύπτουν, ωστόσο, από λογισμικό με ετικέτα SWID σε συνδυασμό με τη μεταφορά SWIMA.

Τα δύο πρότυπα καλύπτουν διαφορετικά μέρη της ίδιας δουλειάς. Ο πίνακας δείχνει ποιο μέρος χειρίζεται το καθένα:

Το SWIMA είναι τυπική, διαλειτουργική προδιαγραφή και όχι de facto βιομηχανικό πρότυπο. Τα περισσότερα εμπορικά εργαλεία απογραφής παγίων IT και διαχείρισης endpoints συλλέγουν δεδομένα εγκατεστημένου λογισμικού με δικά τους ιδιόκτητα πρωτόκολλα agent και σύνολα χαρακτηριστικών, όπως το System Center Configuration Manager (SCCM). Κάποια τα αντιστοιχίζουν προαιρετικά σε πεδία τύπου SWID ή SWIMA, για ανταλλαγή με κυβερνητικές ή προτυποποιημένες αλυσίδες εργαλείων.

Το SWIMA εντάσσεται στη ευρύτερη προσπάθεια Security Automation and Continuous Monitoring (SACM). Το SACM τυποποιεί τον τρόπο με τον οποίο οι οργανισμοί ελέγχουν συνεχώς την κατάσταση ασφάλειας των endpoints τους, αντί να βασίζονται σε περιοδικούς χειροκίνητους ελέγχους. Οι τυπικοί καταναλωτές των δεδομένων SWIMA είναι:

Μεγάλο μέρος της σύγχυσης για το SWIMA ξεκινά από την ερώτηση τι είναι. Σε έργα διαχείρισης λογισμικού εμφανίζονται συχνά τρία λάθη:

• Αναζήτηση του SWIMA ως εργαλείου για εγκατάσταση, ενώ ορίζει μόνο τη μορφή μηνύματος.
• Η υπόθεση ότι κάθε εφαρμογή έχει ετικέτα SWID. Λογισμικό χωρίς ετικέτα μπορεί να αναφερθεί με άλλα στοιχεία, αλλά τα ισχυρότερα αποτελέσματα απαιτούν λογισμικό με ετικέτα.
• Η προσδοκία ότι το SWIMA θα αντικαταστήσει τον agent απογραφής. Τα περισσότερα προϊόντα κρατούν τα δικά τους πρωτόκολλα agent και αντιστοιχίζουν τα δεδομένα στο SWIMA μόνο όταν το απαιτεί μια διασύνδεση.

Ξεκινήστε από την ερώτηση που πρέπει να απαντήσει η απογραφή: ποιο λογισμικό τρέχει σε ποιο endpoint και πόσο γρήγορα πρέπει να αλλάζει αυτή η απάντηση. Αν μια μηνιαία λίστα αρκεί, ένα τυπικό μορφότυπο μηνύματος προσθέτει λίγα. Αν άλλα εργαλεία πρέπει να αντιδρούν σε κάθε εγκατάσταση ή αφαίρεση, η αναφορά τύπου SWIMA δικαιολογείται. Από την πλευρά του προϊόντος, η απογραφή λογισμικού της Anexet διαβάζει τα εγκατεστημένα προγράμματα μέσω των δικών της agents στους σταθμούς εργασίας, και τα δεδομένα μένουν στην υποδομή του πελάτη.

Στην πράξη, το SWIMA έχει τη μεγαλύτερη σημασία εκεί όπου οι οργανισμοί πρέπει να αποδείξουν διαλειτουργική, τυποποιημένη συνεχή παρακολούθηση, για παράδειγμα για την κάλυψη ομοσπονδιακών οδηγιών αυτοματοποίησης. Σπάνια είναι ο καθημερινός μηχανισμός συλλογής σε ένα τυπικό εμπορικό προϊόν απογραφής.