Διαχείριση Στάσης Ασφάλειας Δεδομένων (DSPM)

Το Data Security Posture Management (DSPM) ξεκινά από ένα απλό κενό: οι περισσότεροι οργανισμοί δεν μπορούν να πουν με βεβαιότητα πού βρίσκονται τα ευαίσθητα δεδομένα τους. Αντίγραφα εγγραφών πελατών καταλήγουν σε βάσεις δοκιμών, προσωπικά αρχεία μεταφέρονται σε κοινόχρηστους φακέλους και παλιές εξαγωγές μένουν σε φορητούς υπολογιστές. Το DSPM απαντά πρώτα στο ερώτημα που προηγείται κάθε άλλου ελέγχου: ποια δεδομένα είναι ευαίσθητα, πού βρίσκονται και ποιος μπορεί να τα φτάσει.

Ένα πρόγραμμα DSPM δουλεύει πάνω στα ίδια τα δεδομένα και όχι μόνο στο περιμετρικό δίκτυο. Τα ευρήματα ομαδοποιούνται κατά ταξινόμηση δεδομένων, όπως προσωπικά, οικονομικά, υγείας και διαπιστευτήρια, και δείχνουν σε ποια σημεία, που κανείς δεν είχε προγραμματίσει, βρίσκονται ευαίσθητα δεδομένα.

Η μεγαλύτερη δουλειά του DSPM επαναλαμβάνει τα ίδια τέσσερα στάδια, και κάθε στάδιο τροφοδοτεί το επόμενο.

1. 1

   Εντοπισμός

   Σάρωση των χώρων αποθήκευσης και των αποθετηρίων αρχείων, για να δημιουργηθεί απογραφή του πού βρίσκονται πραγματικά τα δεδομένα.

2. 2

   Ταξινόμηση

   Επισήμανση όσων βρέθηκαν ανάλογα με την ευαισθησία και τον τύπο, με αντιστοίχιση προτύπων και ανάλυση περιεχομένου.

3. 3

   Χαρτογράφηση έκθεσης

   Σύνδεση κάθε αποθετηρίου με τα πρόσωπα, τους ρόλους και τα συστήματα που μπορούν να το διαβάσουν ή να το αντιγράψουν.

4. 4

   Ιεράρχηση

   Κατάταξη των ευρημάτων κατά πραγματικό αντίκτυπο, ώστε τα πιο εκτεθειμένα αντίγραφα να αντιμετωπίζονται πρώτα.

Η υιοθέτηση του cloud, οι πλατφόρμες δεδομένων αυτοεξυπηρέτησης και η συνήθης αντιγραφή δεδομένων παραγωγής σε περιβάλλοντα δοκιμών, ανάλυσης και αντιγράφων ασφαλείας έκαναν τα ευαίσθητα δεδομένα να απλωθούν πολύ πέρα από τα συστήματα που σχεδιάστηκαν για να τα φιλοξενούν. Οι παλαιότεροι έλεγχοι υπέθεταν ότι οι ομάδες ήξεραν ήδη πού βρίσκονταν τα δεδομένα. Το DSPM ξεκινά από την αντίθετη υπόθεση: ο εντοπισμός των δεδομένων είναι το πρώτο και πιο δύσκολο βήμα.

Η νομοθεσία κινήθηκε προς την ίδια κατεύθυνση. Το GDPR, το HIPAA και το PCI DSS απαιτούν από έναν οργανισμό να γνωρίζει πού βρίσκονται τα ρυθμιζόμενα δεδομένα και ποιος έχει πρόσβαση σε αυτά. Ένα ξεχασμένο αντίγραφο σε έναν μη χαρτογραφημένο φάκελο είναι κενό ακόμα και χωρίς διαρροή, και τέτοια αντίγραφα συχνά εμφανίζονται σε εργαλεία shadow IT που δεν εγκρίθηκαν από κανέναν.

Το DSPM συχνά συγχέεται με δύο γειτονικές κατηγορίες. Και οι τρεις αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο δεδομένων, αλλά η καθεμία κοιτά διαφορετικό επίπεδο, γι' αυτό ένα πλήρες πρόγραμμα συνήθως χρειάζεται περισσότερες από μία.

Το DSPM περιορίζει το ερώτημα στο πού βρίσκονται τα ευαίσθητα δεδομένα και ποιος μπορεί να τα φτάσει. Η πρόληψη απώλειας δεδομένων καλύπτει την άλλη πλευρά του ίδιου προβλήματος: παρακολουθεί τα δεδομένα σε κίνηση και σε χρήση και μπλοκάρει ή καταγράφει μεταφορές που παραβιάζουν την πολιτική. Οι δύο συνεργάζονται καλά, γιατί το DSPM δείχνει ποια δεδομένα χρειάζονται κανόνα και το DLP τον εφαρμόζει.

Το CSPM είναι το επίπεδο υποδομής και ελέγχει πώς έχουν ρυθμιστεί οι λογαριασμοί cloud. Ένας έλεγχος Cloud DLP προστατεύει μόνο τα αποθετήρια στα οποία στοχεύει, γι' αυτό η απογραφή του DSPM δείχνει μέχρι πού πρέπει να φτάνει αυτός ο έλεγχος.

Στην πλευρά των τελικών σταθμών, οι agents του Anexet συγκρίνουν τα hash των αρχείων στους διαχειριζόμενους υπολογιστές με τράπεζες hash εμπιστευτικών εγγράφων. Η καρτέλα File system στην κονσόλα διαχειριστή δείχνει ποιες τράπεζες ισχύουν για κάθε προφίλ. Οι θησαυροί προσθέτουν ανάλυση περιεχομένου, ώστε ένα ενσωματωμένο σύνολο λέξεων-κλειδιών να σημαίνει κείμενο που ταιριάζει με όρους όπως πιστωτική κάρτα ή λέξεις πληρωμών.

Η παρακολούθηση του συστήματος αρχείων λειτουργεί μόνο στους υπολογιστές που περιλαμβάνονται στη λίστα ευρετηρίασης, άρα το εύρος της απογραφής το ορίζει ο διαχειριστής. Οι λεπτομέρειες της ενότητας βρίσκονται στη σελίδα του λογισμικού DLP.

1 / 2

• 
• 

Το DSPM δείχνει τον χάρτη, αλλά από μόνο του δεν αλλάζει όσα υπάρχουν πάνω του. Οι περισσότερες πλατφόρμες αναφέρουν ευρήματα και συστάσεις, και κάποιος πρέπει ακόμα να αλλάξει ένα δικαίωμα, να αφαιρέσει ένα ξεπερασμένο αντίγραφο ή να προωθήσει την ειδοποίηση στην ομάδα που διαχειρίζεται το σύστημα. Η ακρίβεια της ταξινόμησης επίσης ποικίλλει: τα δομημένα πεδία, όπως οι αριθμοί καρτών, ταξινομούνται αξιόπιστα, ενώ το ελεύθερο κείμενο και τα ασυνήθιστα formats παράγουν περισσότερα ψευδώς θετικά και ψευδώς αρνητικά.

• Η αντιμετώπιση της πρώτης σάρωσης ως τελικής απογραφής. Τα δεδομένα μετακινούνται καθημερινά, άρα μια καθαρή σάρωση του περασμένου τριμήνου λέει λίγα για σήμερα.
• Το άνοιγμα ευρημάτων χωρίς υπεύθυνο. Τα θέματα που δεν ανήκουν σε κανέναν μένουν ανοιχτά και φθείρουν την εμπιστοσύνη σε ολόκληρο το πρόγραμμα.
• Η αντιγραφή ενός πίνακα αντί για τη διόρθωση της έκθεσης. Ένας χάρτης που κανείς δεν χρησιμοποιεί κρατά τους ίδιους κινδύνους, απλώς τεκμηριωμένους.

Ξεκινήστε από τα αποθετήρια που θα έβλαπταν περισσότερο αν διέρρεαν, και μετά ελέγξτε ποια κανάλια αντιγράφουν δεδομένα από αυτά. Ένας χάρτης χτισμένος γύρω από τα σημαντικά δεδομένα μένει χρήσιμος για μήνες, ενώ ένας χάρτης των πάντων αγνοείται μέσα σε λίγες εβδομάδες.

Περισσότερα: Ασφάλεια πληροφοριών βάσεων δεδομένων; Η έννοια του "Zero Trust".