Αντίγραφο (δεδομένων)

Στην προστασία δεδομένων, η αντιγραφή σημαίνει τη δημιουργία δεύτερου στιγμιότυπου των δεδομένων έξω από την αρχική τους θέση ή μορφή. Το αντίγραφο μπορεί να είναι ένα διπλότυπο αρχείο, μια μεταφορά μέσω του προχείρου ή ένα απόσπασμα επικολλημένο σε άλλη εφαρμογή. Το πρωτότυπο μένει στη θέση του, οπότε τίποτα δεν εξαφανίζεται ορατά από την πηγή, και γι' αυτό τα αντίγραφα περνούν απαρατήρητα.

Η αντιγραφή αποτελεί μέρος της καθημερινής εργασίας, γι' αυτό είναι δύσκολο να ελεγχθεί. Η επικόλληση κειμένου ανάμεσα σε δύο παράθυρα είναι ταχύτερη από κάθε διαδικασία έγκρισης, και οι περισσότεροι δεν τη θεωρούν μεταφορά. Για τις ομάδες ασφαλείας, το χρήσιμο ερώτημα δεν είναι αν τα δεδομένα αντιγράφηκαν, αλλά τι περιέχει το αντίγραφο και πού θα καταλήξει. Αυτό είναι βασικό καθήκον της πρόληψης απώλειας δεδομένων.

Τα περισσότερα αντίγραφα αποτελούν μέρος της κανονικής εργασίας. Παίρνουν μερικές συνηθισμένες μορφές:

Η ταξινόμηση δεδομένων και οι έλεγχοι πρόσβασης συνδέονται συνήθως με τον περιέκτη: το αρχείο, το αποθετήριο, τη βάση δεδομένων ή την εγγραφή της εφαρμογής. Όταν τα δεδομένα αντιγράφονται, το περιεχόμενο ταξιδεύει, αλλά ο περιέκτης μένει πίσω, μαζί με την ετικέτα, τα δικαιώματα και το πλαίσιο ελέγχου. Μια παράγραφος που επικολλήθηκε από ταξινομημένο έγγραφο σε ένα μήνυμα δεν φέρει κανένα σημάδι ότι υπήρξε ποτέ ταξινομημένη.

Κάθε αντίγραφο γίνεται έτσι ξεχωριστό, ανεξέλεγκτο στιγμιότυπο του ίδιου ευαίσθητου περιεχομένου. Τα αντίγραφα εξαπλώνονται πέρα από το κοινό για το οποίο προοριζόταν το πρωτότυπο, και έτσι ξεκινά η ανεξέλεγκτη διασπορά δεδομένων.

Η αντιγραφή έχει σημασία επειδή είναι το πρώτο βήμα των περισσότερων διαρροών, είτε εσκεμμένων είτε τυχαίων. Επειδή συμβαίνει συνήθως στον τερματικό σταθμό, μοιάζει με συνηθισμένη δραστηριότητα εφαρμογής, έως ότου ελεγχθεί το ίδιο το περιεχόμενο.

Μια εσκεμμένη διαρροή μπορεί να μοιάζει με απειλή από εσωτερικό χρήστη, όπου κάποιος συλλέγει δεδομένα σε μικρά κομμάτια χωρίς να ενεργοποιεί τους ελέγχους λήψης αρχείων. Οι τυχαίες διαρροές όμως είναι συχνότερες: ένα απόσπασμα υπολογιστικού φύλλου με στοιχεία πελατών επικολλημένο σε δημόσια συνομιλία, ή ένα «αντίγραφο εργασίας» που μοιράστηκε έξω από έναν περιορισμένο φάκελο. Η αλληλουχία είναι η ίδια και στις δύο περιπτώσεις:

1. 1

   Επιλογή περιεχομένου

   Ο χρήστης επιλέγει στοιχεία πελατών, σχέδιο σύμβασης ή απόσπασμα κώδικα σε εφαρμογή υπό έλεγχο.

2. 2

   Αντιγραφή

   Το περιεχόμενο περνά στο πρόχειρο, ενώ η ετικέτα, τα δικαιώματα και το πλαίσιο ελέγχου μένουν πίσω.

3. 3

   Επικόλληση αλλού

   Το αντίγραφο καταλήγει σε προσωπικό email, σε παράθυρο συνομιλίας ή σε έγγραφο εκτός εταιρείας.

4. 4

   Αποστολή ή αποθήκευση

   Το αντίγραφο φεύγει από τον οργανισμό, και το αρχικό αρχείο δεν δείχνει κανένα ίχνος της μεταφοράς.

Ο αποτελεσματικός έλεγχος εστιάζει στο περιεχόμενο και όχι μόνο στην ίδια την ενέργεια της αντιγραφής. Ελέγξτε τι μπαίνει στο πρόχειρο ή επικολλάται, συγκρίνετέ το με τους κανόνες ταξινόμησης και τα ψηφιακά αποτυπώματα των προστατευόμενων εγγράφων και στη συνέχεια επιτρέψτε, προειδοποιήστε ή αποκλείστε σύμφωνα με την πολιτική.

Ο έλεγχος του προχείρου χρησιμοποιεί τις ίδιες μεθόδους επιθεώρησης με τα υπόλοιπα κανάλια: θησαυρούς λέξεων, τράπεζες κατακερματισμού, ψηφιακά αποτυπώματα και ετικέτες ευαισθησίας. Η αντιγραφή κρίνεται από το περιεχόμενό της και όχι απλώς από το γεγονός ότι αντιγράφηκε.

• Κάθε συμβάν αντιγραφής καταγράφει χρήστη, ώρα, εφαρμογή και ταξινόμηση περιεχομένου.
• Τα αποκλεισμένα δεδομένα μπορούν να αποθηκευτούν ως σκιώδες αντίγραφο για μεταγενέστερο έλεγχο.
• Οι ίδιοι κανόνες ισχύουν για το πρόχειρο και για τα υπόλοιπα κανάλια, ώστε η πολιτική να μην εξαρτάται από τη διαδρομή.
• Ρυθμίστε τους κανόνες με πραγματικά συμβάντα πριν ενεργοποιήσετε τον αποκλεισμό.
• Ο έλεγχος του προχείρου λειτουργεί στον σταθμό εργασίας, μέσω της προστασίας δεδομένων στο τελικό σημείο, και γι' αυτό βλέπει αντίγραφα που δεν διέρχονται ποτέ από το δίκτυο.

Ένας έλεγχος μόνο δικτύου βλέπει τα δεδομένα όταν διαφεύγουν από τον σταθμό. Η αντιγραφή και η επικόλληση ανάμεσα σε δύο εφαρμογές στον ίδιο υπολογιστή δεν διασχίζει ποτέ αυτό το όριο, γι' αυτό ο πίνακας δείχνει ποια προσέγγιση μπορεί να δει κάθε συμβάν:

Στην κονσόλα της Anexet, ο έλεγχος προχείρου ενεργοποιείται για κάθε προφίλ πράκτορα. Το προφίλ ορίζει σε ποιες κατευθύνσεις ελέγχεται το περιεχόμενο, ποιοι τύποι περιεχομένου αναχαιτίζονται και αν τα αρχεία ελέγχονται και αποθηκεύονται τα σκιώδη αντίγραφά τους. Το πρώτο καρέ δείχνει αυτές τις ρυθμίσεις, το δεύτερο το ιστορικό συμβάντων αντιγραφής και επικόλλησης σε έναν σταθμό.

1 / 2

• 
• 

Ξεκινήστε από το περιεχόμενο του οποίου η διαρροή θα έβλαπτε περισσότερο και στη συνέχεια χαρτογραφήστε τις διαδρομές αντιγραφής που χρησιμοποιούν πραγματικά οι άνθρωποι, συμπεριλαμβανομένου του προχείρου. Κανόνες γραμμένοι για όλα τα αρχεία μαζί καταλήγουν να μπλοκάρουν την κανονική δουλειά και τελικά απενεργοποιούνται.

Ο έλεγχος προχείρου λειτουργεί καλύτερα ως μέρος ενός ευρύτερου προγράμματος: ίδιες κατηγορίες δεδομένων, ίδιοι κανόνες και ίδιο ίχνος ελέγχου σε όλα τα κανάλια.