Συνεχής Προστασία Δεδομένων

Τα προγραμματισμένα αντίγραφα ασφαλείας αντιγράφουν τα δεδομένα σε σταθερά χρονικά διαστήματα. Ό,τι αλλάζει ανάμεσα σε δύο εκτελέσεις κινδυνεύει από απώλεια δεδομένων αν αποτύχει η κύρια αποθήκευση. Το CDP καλύπτει αυτό το κενό: ένας πράκτορας ή ένα επίπεδο αποθήκευσης αναχαιτίζει κάθε εγγραφή, είτε είναι αποθήκευση αρχείου, συναλλαγή βάσης, επεξεργασία είτε διαγραφή, και την καταγράφει σε ξεχωριστό, προστατευμένο ημερολόγιο ή αντίγραφο τη στιγμή που γίνεται.

Το αποτέλεσμα είναι ένα συνεχές αρχείο της κατάστασης των δεδομένων, οπότε το σύστημα μπορεί να επανέλθει σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή και όχι μόνο στο τελευταίο προγραμματισμένο αντίγραφο. Υπάρχουν δύο συνηθισμένες υλοποιήσεις. Το CDP σε επίπεδο μπλοκ καταγράφει κάθε εγγραφή στο επίπεδο δίσκου ή τόμου, ανεξάρτητα από την εφαρμογή που την παρήγαγε. Προστατεύει ολόκληρο τον τόμο, αλλά δεν γνωρίζει την κατάσταση των εφαρμογών. Το CDP σε επίπεδο εφαρμογής διαβάζει το ημερολόγιο συναλλαγών της βάσης ή της εφαρμογής, οπότε η ανάκτηση ακολουθεί τη δική της λογική και επαναφέρει μια συγκεκριμένη συναλλαγή, όχι μια ακατέργαστη κατάσταση δίσκου.

Κάθε αλλαγή ακολουθεί την ίδια σύντομη διαδρομή. Τα βήματα είναι ίδια για αρχεία και βάσεις δεδομένων· αλλάζει μόνο το αντικείμενο που καταγράφεται.

1. 1

   Αναχαίτιση

   Ο πράκτορας ή το επίπεδο αποθήκευσης βλέπει την εγγραφή τη στιγμή που φτάνει στον δίσκο.

2. 2

   Ημερολόγιο

   Η αλλαγή γράφεται σε ξεχωριστό ημερολόγιο ή αντίγραφο, χωρίς να αντικαθιστά τα αρχικά δεδομένα.

3. 3

   Χρονική σήμανση

   Η εγγραφή του ημερολογίου παίρνει ώρα, ώστε η ανάκτηση να επιλέγει ακριβή στιγμή.

4. 4

   Επαναφορά

   Κατά την ανάκτηση, το σύστημα επαναλαμβάνει το ημερολόγιο μέχρι τη στιγμή που επιλέχθηκε και σταματά εκεί.

Η πρακτική διαφορά είναι ο στόχος σημείου ανάκτησης (RPO): η ποσότητα δεδομένων που κινδυνεύει όταν κάτι πάει στραβά. Ένα νυχτερινό αντίγραφο ασφαλείας αφήνει εκτεθειμένη έως και μια ολόκληρη μέρα εργασίας. Το CDP περιορίζει αυτή την έκθεση στα τελευταία δευτερόλεπτα.

Τα συστήματα που καταγράφουν αλλαγές κάθε λίγα λεπτά αντί για κάθε εγγραφή διαφημίζονται ως «near-CDP». Είναι σημαντική βελτίωση σε σχέση με το προγραμματισμένο αντίγραφο, αλλά τα σημεία ανάκτησής τους παραμένουν διακριτά. Ο πίνακας συγκρίνει τις τέσσερις προσεγγίσεις:

Το CDP είναι μέτρο ανάκτησης, όχι πρόληψης. Δεν σταματά ένα περιστατικό. Περιορίζει πόσα δεδομένα καταστρέφει το περιστατικό.

Οι τυπικές χρήσεις περιλαμβάνουν:

• επαναφορά ενός διαγραμμένου αρχείου ή ενός αρχείου που αντικαταστάθηκε κατά λάθος
• επαναφορά μετά από αποτυχημένη ενημέρωση ή λανθασμένη αλλαγή ρύθμισης
• ανάκτηση βάσης δεδομένων με ελάχιστη απώλεια συναλλαγών
• επαναφορά στη στιγμή πριν το ransomware αρχίσει να κρυπτογραφεί αρχεία

Κάθε εγγραφή καταγράφεται δύο φορές, μία στα δεδομένα παραγωγής και μία στο ημερολόγιο, οπότε η συνεχής καταγραφή έχει πραγματικό κόστος. Αυτοί οι συμβιβασμοί αποφασίζουν πού αξίζει να εφαρμοστεί το CDP.

Η θέση του ημερολογίου και η δική του προστασία γίνονται σχεδιαστικές αποφάσεις από την αρχή.

Το ημερολόγιο καταγράφει ό,τι συνέβη, συμπεριλαμβανομένης της ζημιάς. Δεδομένα που ήταν ήδη λανθασμένα όταν γράφτηκαν μένουν λανθασμένα σε κάθε σημείο ανάκτησης, οπότε το CDP δεν μπορεί να διορθώσει λογικό σφάλμα μιας εφαρμογής. Βοηθά επίσης μόνο αν κάποιος μπορεί να προσδιορίσει σε ποια στιγμή να επιστρέψει. Σε μια αργή καταστροφή ή μια σιωπηλή διείσδυση αυτό είναι το δύσκολο κομμάτι, και εδώ αποκτά αξία η παρακολούθηση ακεραιότητας αρχείων.

Και το ημερολόγιο είναι ευαίσθητο. Περιέχει τα ίδια δεδομένα με την παραγωγή, οπότε χρειάζεται τον ίδιο έλεγχο πρόσβασης και κρυπτογράφηση δεδομένων σε αδράνεια. Αν στο πεδίο εφαρμογής υπάρχει επιτιθέμενος με διαχειριστικά δικαιώματα, χρειάζεται και αμεταβλητότητα. Ένα ημερολόγιο που μπορούν να διαγράψουν τα ίδια διαπιστευτήρια που κρυπτογράφησαν την παραγωγή δεν προστατεύει τίποτα.

Το CDP εφαρμόζεται επιλεκτικά, σε συστήματα όπου το ανεκτό παράθυρο απώλειας δεδομένων μετριέται σε δευτερόλεπτα: συναλλακτικές βάσεις δεδομένων, συστήματα παραγγελιών και πληρωμών, και εικονικές μηχανές με κρίσιμες για την επιχείρηση εφαρμογές. Συστήματα με σπάνιες αλλαγές περιεχομένου ή όπου μερικές ώρες απώλειας είναι αποδεκτές μένουν συνήθως σε στιγμιότυπα και προγραμματισμένα αντίγραφα. Το κόστος της συνεχούς καταγραφής δεν δικαιολογείται από το κέρδος στο σημείο ανάκτησης.

Ξεκινήστε από τα συστήματα όπου η απώλεια μιας ώρας θα πονούσε περισσότερο, και μετά ελέγξτε πόσο πίσω φτάνει πραγματικά η ανάκτησή τους. Το CDP είναι ένα επίπεδο της προστασίας δεδομένων, δίπλα στον έλεγχο πρόσβασης και στην ανίχνευση, και λειτουργεί μόνο όταν το σημείο επαναφοράς έχει δοκιμαστεί.

Περισσότερα: Μηχανισμοί διασφάλισης της ασφάλειας των συστημάτων πληροφοριών.