Διαγραμμένο Αρχείο

Σε ένα συμβατικό σύστημα αρχείων, ένα αρχείο περιγράφεται από μεταδεδομένα: μια καταχώριση καταλόγου και μια εγγραφή που δείχνει στα μπλοκ με το περιεχόμενό του. Η συνήθης διαγραφή αφαιρεί ή σημειώνει αυτή την εγγραφή και επιστρέφει τα μπλοκ στη λίστα του ελεύθερου χώρου. Τα μπλοκ μένουν ανέπαφα, οπότε το περιεχόμενο διατηρείται ακέραιο ως υπολειμματικά δεδομένα μέχρι το σύστημα να διαθέσει τον χώρο σε κάτι άλλο. Σε έναν λίγο χρησιμοποιούμενο τόμο αυτό μπορεί να μην συμβεί ποτέ. Σε έναν πολυάσχολο μπορεί να συμβεί μέσα σε λεπτά. Επομένως, το «διαγραμμένο» περιγράφει αν το αρχείο είναι ορατό, όχι αν τα δεδομένα του υπάρχουν ακόμη.

Μόνο το τελευταίο στάδιο, ο καθαρισμός, καταστρέφει πραγματικά τα δεδομένα, και μόνο αυτό μπορεί να τεκμηριωθεί ως καταστροφή.

1. 1

   Κάδος ανακύκλωσης

   Το αρχείο μετακινείται και δεν διαγράφεται. Παραμένει ορατό και μπορεί να επαναφερθεί.

2. 2

   Άδειασμα κάδου

   Η καταχώριση του καταλόγου αφαιρείται. Το περιεχόμενο μένει ως μη δεσμευμένος χώρος.

3. 3

   Επεγγραμμένο

   Νέα δεδομένα γράφονται σε μέρος ή σε όλα τα αρχικά μπλοκ. Η ανάκτηση γίνεται μερική και μετά αδύνατη.

4. 4

   Ασφαλώς σβησμένο

   Το περιεχόμενο καταστρέφεται σκόπιμα: με επεγγραφή, με κρυπτογραφική σβέση του κλειδιού που το προστατεύει ή με εντολή καθαρισμού της συσκευής.

Επειδή το περιεχόμενο επιβιώνει των μεταδεδομένων του, τα εργαλεία ανάκτησης σαρώνουν τον μη δεσμευμένο χώρο για αναγνωρίσιμες δομές, όπως υπογραφές αρχείων, κεφαλίδες και γνωστές διατάξεις. Ανασυνθέτουν τα αρχεία χωρίς καμία πληροφορία καταλόγου, με τεχνική που λέγεται file carving. Η εγκληματολογική ανάλυση βασίζεται σε αυτό: διαγραμμένα έγγραφα, θραύσματα μηνυμάτων και εικόνες είναι συνηθισμένα ευρήματα. Η ίδια ιδιότητα κάνει την απλή διαγραφή ανεπαρκές μέτρο όταν μια συσκευή φεύγει από τον οργανισμό, και έτσι ανοίγει ο δρόμος για κλοπή δεδομένων.

Ακόμη και ένα ασφαλώς σβησμένο αρχείο μπορεί να επιβιώσει αλλού, επειδή τα σύγχρονα συστήματα αναπαράγουν το περιεχόμενο αυτόματα, συχνά μέσω αντιγράφων ασφαλείας. Η αποτελεσματική διαγραφή ξεκινά με μια απογραφή: πρέπει να ξέρετε πού υπάρχουν τα δεδομένα, όχι μόνο πώς σβήνεται ένα αντίγραφο.

Στη μνήμη flash (SSD, eMMC, κάρτες μνήμης) ο ελεγκτής αποφασίζει εσωτερικά πού τοποθετούνται τα δεδομένα, μέσω εξισορρόπησης φθοράς και πλεονάζοντος χώρου. Γι' αυτό μια εγγραφή από το λειτουργικό σύστημα μπορεί να μην φτάσει στα κελιά που κρατούσαν τα αρχικά δεδομένα. Η εγγραφή τομέα προς τομέα δεν είναι αξιόπιστη σε αυτά τα μέσα. Οι αποδεκτές μέθοδοι είναι η εντολή καθαρισμού ή ασφαλούς σβέσης της ίδιας της συσκευής, ή η κρυπτογραφική σβέση: κρυπτογράφηση του μέσου από την αρχή και καταστροφή του κλειδιού, που κάνει όλο το υπόλοιπο κρυπτογράφημα άχρηστο με ένα βήμα. Η φυσική καταστροφή μένει η τελευταία επιλογή για μέσα που δεν μπορούν να επαληθευτούν ή να θεωρηθούν αξιόπιστα.

Τα πλαίσια προστασίας δεδομένων απαιτούν τα δεδομένα να μην διατηρούνται περισσότερο από όσο χρειάζεται. Ο GDPR δίνει στα φυσικά πρόσωπα δικαίωμα διαγραφής σε συγκεκριμένες περιπτώσεις. Οι πολιτικές διατήρησης, οι επαληθεύσιμες διαδικασίες σβέσης και η τεκμηρίωση της απόσυρσης μέσων βοηθούν τους οργανισμούς να ανταποκρίνονται σε αυτές τις υποχρεώσεις. Επιπλέον, οι αποσυρόμενοι φορητοί υπολογιστές, δίσκοι και τηλέφωνα δεν πρέπει να φεύγουν από τον οργανισμό με ανακτήσιμα δεδομένα.