Ασφάλεια Δεδομένων στο Νέφος

Η ασφάλεια δεδομένων στο νέφος καλύπτει δεδομένα σε τρεις καταστάσεις. Τα δεδομένα σε ηρεμία βρίσκονται σε αποθήκευση cloud και σε υπηρεσίες συνεργασίας. Τα δεδομένα εν κινήσει μετακινούνται μεταξύ συσκευών, του εταιρικού δικτύου και αυτών των υπηρεσιών. Το επίπεδο ελέγχου περιλαμβάνει λογαριασμούς, ρόλους, κλειδιά και καταγραφές. Αυτό αποφασίζει ποιος φτάνει στα δεδομένα και αν η πρόσβαση μπορεί να αποδειχθεί.

Το εύρος εξαρτάται από το μοντέλο υπηρεσίας. Στην υποδομή ως υπηρεσία, ο πελάτης διαχειρίζεται λειτουργικά συστήματα, εφαρμογές και τις περισσότερες ρυθμίσεις του επιπέδου δεδομένων. Στο λογισμικό ως υπηρεσία, ο πάροχος εκτελεί σχεδόν τα πάντα και ο πελάτης διαχειρίζεται κυρίως ταυτότητες και το τι επιτρέπεται στους χρήστες. Όσο περισσότερα ανήκουν στον πάροχο, τόσο ο κίνδυνος γίνεται θέμα ρυθμίσεων και συμπεριφοράς των χρηστών.

Κάθε υπηρεσία cloud storage, συμπεριλαμβανομένης της έκδοσης web, μπορεί να οριστεί σε λειτουργία πρόσβασης, ελέγχου ή shadow copy. Η ενότητα ελέγχου cloud storage εφαρμόζει αυτές τις λειτουργίες ξεχωριστά σε κάθε υπηρεσία.

1 / 2

• 
• 

Κάθε μεγάλος πάροχος δημοσιεύει μοντέλο κοινής ευθύνης. Ο πάροχος ευθύνεται για το ίδιο το νέφος: υλικό, φυσική ασφάλεια και διαθεσιμότητα. Ο πελάτης παραμένει υπεύθυνος για τα δεδομένα στο νέφος: ταξινόμηση, αποφάσεις πρόσβασης, ρυθμίσεις και ό,τι κάνουν οι χρήστες στις υπηρεσίες. Κανένας πάροχος δεν καλύπτει ένα κοντέινερ που έμεινε δημόσιο, έναν λανθασμένα κοινοποιημένο σύνδεσμο ή έναν εργαζόμενο που εξάγει εγγραφές σε προσωπικό λογαριασμό.

Τα περισσότερα περιστατικά δεδομένων στο νέφος δεν οφείλονται σε αστοχία του παρόχου. Συμβαίνουν όταν ο πελάτης υποθέτει ότι ο πάροχος φρόντισε κάτι που ανήκε στον ίδιο. Το πρώτο βήμα κάθε προγράμματος είναι η αντιστοίχιση του πίνακα ευθυνών κάθε υπηρεσίας με τους ελέγχους του οργανισμού.

Οι λάθος ρυθμίσεις είναι σταθερά η κύρια αιτία έκθεσης δεδομένων στο νέφος. Τα περιβάλλοντα cloud αλλάζουν ταχύτερα από τους κύκλους ελέγχου, οι πόροι δημιουργούνται για ένα sprint ή μια μετάβαση και η εξαίρεση γίνεται μόνιμη. Τα επαναλαμβανόμενα μοτίβα:

Οι εργαζόμενοι υιοθετούν υπηρεσίες cloud πιο γρήγορα από ό,τι τις εγκρίνουν οι ομάδες ασφάλειας, και αυτό το χάσμα είναι η ουσία του shadow IT. Παραδείγματα: μια εφαρμογή σημειώσεων ή ένας προσωπικός λογαριασμός cloud storage για να σταλεί ένα μεγάλο αρχείο από αργή σύνδεση. Το shadow SaaS σπάνια είναι κακόβουλο, είναι ευκολία. Κάθε μη εγκεκριμένη υπηρεσία όμως είναι κανάλι από το οποίο τα εταιρικά δεδομένα εξέρχονται του εγκεκριμένου ορίου, εκτός των κανόνων καταγραφής και διατήρησης.

Η δυσκολία είναι η ορατότητα. Μια υπηρεσία στον browser μοιάζει με συνηθισμένη κίνηση web και ένας πελάτης συγχρονισμού με κάθε άλλη εφαρμογή. Τα προγράμματα συνδυάζουν την απογραφή όσων χρησιμοποιούνται με πολιτική για το αποδεκτό και με ελέγχους στην ίδια τη μεταφορά. Στόχος είναι να εντοπίζεται πότε δεδομένα εργασίας ανεβαίνουν σε μη εγκεκριμένη υπηρεσία.

Σε αυτόν τον χώρο λειτουργούν αρκετές οικογένειες ελέγχων, όπως το Cloud DLP και το DLP στα endpoints. Ένα ώριμο πρόγραμμα συνήθως χρειάζεται περισσότερες από μία, γιατί καθεμία βλέπει διαφορετικό μέρος του προβλήματος:

Ξεκινήστε από τις υπηρεσίες που ήδη κρατούν τα πιο ευαίσθητα δεδομένα και μετά χαρτογραφήστε τα κανάλια ανεβάσματος που χρησιμοποιούν πράγματι οι εργαζόμενοι. Μια λίστα ελέγχων γραμμένη ταυτόχρονα για κάθε υπηρεσία cloud συνήθως μπλοκάρει την κανονική δουλειά και καταλήγει απενεργοποιημένη. Το Anexet DLP εφαρμόζει αυτούς τους ελέγχους στο endpoint, εκεί όπου ξεκινά το ανέβασμα, και κρατά το ίχνος ελέγχου στην υποδομή του πελάτη.

Περισσότερα: Συστήματα DLP — τι είναι και πώς λειτουργούν; Η έννοια του “Zero Trust”.