Παρακολούθηση Πληκτρολογήσεων

Ο πράκτορας στο τελικό σημείο καταγράφει κάθε συμβάν εισαγωγής μαζί με συμφραζόμενα μεταδεδομένα, ώστε μια ακατέργαστη ροή χαρακτήρων να μπορεί να αναδομηθεί με νόημα. Η καταγραφή πληκτρολογήσεων είναι ένας από τους τύπους δεδομένων της παρακολούθησης δραστηριότητας χρηστών. Κάθε καταγεγραμμένο στοιχείο περιλαμβάνει:

• Κείμενο πληκτρολογήσεων: οι χαρακτήρες που πληκτρολογήθηκαν, συμπεριλαμβανομένων γραμμάτων, αριθμών, συμβόλων και πλήκτρων ελέγχου όπως το Enter ή το Tab. Μαζί ανασυνθέτουν λέξεις, αναζητήσεις και μηνύματα.
• Πλαίσιο εφαρμογής: το πρόγραμμα ή το παράθυρο του προγράμματος περιήγησης όπου πατήθηκαν τα πλήκτρα. Δείχνει πού έγινε η εισαγωγή.
• Χρονικές σημάνσεις: η ημερομηνία και η ώρα κάθε πληκτρολόγησης, ώστε το πληκτρολογημένο κείμενο να συνδέεται με άλλα συμβάντα δραστηριότητας, όπως σύνδεση, μεταφορά αρχείου ή ειδοποίηση.
• Εύρος καταγραφής: ανάλογα με την πολιτική, όλοι οι χρήστες συνεχώς, μόνο λογαριασμοί με σήμανση ή μόνο επιλεγμένες εφαρμογές. Αυτή η επιλογή επηρεάζει περισσότερο τη διεισδυτικότητα.

Η καταγραφή είναι ρύθμιση του προφίλ πράκτορα. Βρίσκεται δίπλα στα στατιστικά δραστηριότητας του υπολογιστή και στον έλεγχο του προχείρου, οπότε η έκτασή της ακολουθεί την πολιτική παρακολούθησης. Παρακάτω, η κονσόλα δείχνει τον διακόπτη χρήσης keylogger για το επιλεγμένο προφίλ.

Η αξία προκύπτει από την αναζήτηση και τη συσχέτιση των δεδομένων πληκτρολόγησης με άλλα δεδομένα δραστηριότητας. Τυπικές χρήσεις:

• Έρευνες εσωτερικών περιστατικών: ανασύνθεση του τι αναζήτησε ή έγραψε σε συνομιλία ένας ύποπτος για διαρροή κατά την εξεταζόμενη περίοδο, ως μέρος του εντοπισμού εσωτερικών απειλών.
• Έλεγχοι απάτης και διαδικασιών: επαλήθευση του τι πληκτρολόγησε ένας χειριστής σε συναλλαγή ή σε καρτέλα πελάτη, όταν αμφισβητείται η ακρίβεια.
• Αντιμετώπιση περιστατικών: ανάκτηση μηνυμάτων ή εντολών που πληκτρολογήθηκαν σε εφαρμογές που δεν κρατούν δικό τους αρχείο καταγραφής στον διακομιστή.
• Ανάλυση παραγωγικότητας: χρήση του όγκου πληκτρολογήσεων ως ένδειξης ενεργού χρόνου εργασίας. Είναι αμφιλεγόμενη χρήση, την οποία πολλοί οργανισμοί αποφεύγουν.

Τεχνικά, ένα keylogger είναι ο ίδιος μηχανισμός: λογισμικό ή υλικό που καταγράφει τις πληκτρολογήσεις. Η διαφορά βρίσκεται στο ποιος το εγκαθιστά και υπό ποιους περιορισμούς. Οι αναφορές ασφάλειας αντιμετωπίζουν την καταγραφή πληκτρολογήσεων ως εγγενώς παράνομη, ενώ η ίδια καταγραφή μπορεί να είναι νόμιμος έλεγχος στην εργασία. Αυτό που κρίνει το θέμα είναι η ενημέρωση, ο σκοπός και η αναλογικότητα, όχι η τεχνική.

Τα πληκτρολόγια μεταφέρουν μερικά από τα πιο ευαίσθητα δεδομένα ενός οργανισμού: κωδικούς πρόσβασης, κωδικούς μίας χρήσης, προσωπικά μηνύματα και στοιχεία υγείας ή οικονομικά στοιχεία που πληκτρολογούνται σε φόρμες ιστού. Η συνεχής καταγραφή αναπόφευκτα καταγράφει μέρος τους, γι' αυτό ο χειρισμός τους είναι το κεντρικό ζήτημα προστασίας προσωπικών δεδομένων. Συνήθη μέτρα προστασίας:

• Απόκρυψη ή εξαίρεση: τα πεδία κωδικών και οι καθορισμένες εφαρμογές εξαιρούνται από την καταγραφή, ή η είσοδός τους αποθηκεύεται μασκαρισμένη και όχι σε καθαρό κείμενο.
• Περιορισμός σκοπού: τα καταγεγραμμένα διαπιστευτήρια χρησιμοποιούνται μόνο για καθορισμένες έρευνες, όχι για γενική περιήγηση στα αρχεία καταγραφής.
• Έλεγχος πρόσβασης: τα αρχεία είναι αναγνώσιμα μόνο από ονομαστικούς ρόλους ερευνητών, και κάθε πρόσβαση καταγράφεται.
• Όρια διατήρησης: τα αρχεία διαγράφονται αυτόματα μετά από καθορισμένη περίοδο, που αναφέρεται στην πολιτική παρακολούθησης.

Η απάντηση διαφέρει έντονα ανά δικαιοδοσία, αλλά το μοτίβο είναι γενικό. Ο εργοδότης έχει τη σαφέστερη θέση σε εταιρικές συσκευές, με ενημέρωση και καθορισμένους σκοπούς. Την πιο αδύναμη θέση έχει όταν η καταγραφή είναι κρυφή, γενικευμένη ή αγγίζει ιδιωτική επικοινωνία.

Οι περισσότερες διαφωνίες ξεκινούν από ένα παραλειπόμενο βήμα, όχι από την τεχνολογία. Συμφωνήστε αυτά τα σημεία γραπτώς πριν αρχίσει να καταγράφει ο πρώτος πράκτορας:

1. 1

   Ορίστε τον σκοπό

   Δηλώστε ποια έρευνα ή ποιον έλεγχο εξυπηρετεί η καταγραφή. Η καταγραφή για την ίδια την καταγραφή είναι η δυσκολότερη να υπερασπιστεί.

2. 2

   Περιορίστε το εύρος

   Επιλέξτε τους χρήστες, τις εφαρμογές και τις συσκευές που εμπίπτουν. Εξαιρέστε τα πεδία κωδικών και την ιδιωτική επικοινωνία όπου το επιτρέπει η πολιτική.

3. 3

   Δώστε γραπτή ειδοποίηση

   Περιγράψτε την καταγραφή στην πολιτική παρακολούθησης και ζητήστε τη γνώμη του συμβουλίου εργαζομένων ή ανάλογου φορέα όπου το απαιτεί ο νόμος.

4. 4

   Ορίστε διατήρηση και πρόσβαση

   Καθορίστε πόσο καιρό διατηρούνται τα αρχεία, ποιοι ρόλοι ερευνητών μπορούν να τα διαβάζουν και πώς καταγράφεται κάθε πρόσβαση.

Ξεκινήστε από τα δεδομένα των οποίων η διαρροή θα προκαλούσε τη μεγαλύτερη ζημιά, και από τις συσκευές που τα χειρίζονται πράγματι. Η καταγραφή που είναι στενή, γνωστοποιημένη και σύντομη είναι ευκολότερο να δικαιολογηθεί σε εργαζομένους και ελεγκτές.

Περισσότερα: Profiling.