Άμεσα Μηνύματα (IM)

Τα συστήματα άμεσων μηνυμάτων έχουν κοινή δομή. Μια εφαρμογή-πελάτης σε υπολογιστή, κινητό ή browser συνδέεται με μια υπηρεσία μηνυμάτων. Η υπηρεσία πιστοποιεί λογαριασμούς, δρομολογεί και αποθηκεύει μηνύματα και εφαρμόζει το δικό της μοντέλο κρυπτογράφησης. Το IM ανήκει στην ευρύτερη οικογένεια των υπηρεσιών ηλεκτρονικής αλληλογραφίας, αλλά είναι ταχύτερο και πιο άτυπο από το email.

Βασικά χαρακτηριστικά είναι η παρουσία (να ξέρεις ποιος είναι διαθέσιμος), οι συνομιλίες ένα προς ένα και ομαδικές, οι αποδείξεις παράδοσης και ανάγνωσης, η μεταφορά αρχείων και εικόνων, καθώς και οι κλήσεις φωνής ή βίντεο μέσα στην ίδια συνομιλία. Οι συνομιλίες συγχρονίζονται σε κάθε συσκευή συνδεδεμένη στον λογαριασμό, και η υπηρεσία κρατά το ιστορικό, εκτός αν το διαγράψει κάποιος.

Ο όρος καλύπτει αρκετούς διακριτούς τύπους υπηρεσιών. Διαφέρουν ως προς το ποιος τις λειτουργεί και πόσα μπορεί να δει ο οργανισμός:

Η συνομιλία συντομεύει την απόσταση ανάμεσα στην απόφαση να μοιραστείς κάτι και στο ίδιο το μοίρασμα. Ένα αρχείο που ρίχνεται σε μια συνομιλία φεύγει από τον οργανισμό με μία μόνο ενέργεια. Η ανεπισημότητα δρα και ενάντια στον έλεγχο: οι άνθρωποι γράφουν στη συνομιλία πράγματα που ποτέ δεν θα έβαζαν σε επίσημο μήνυμα. Η αυτόματη συμπλήρωση και παρόμοια ονόματα ομάδων βάζουν περιεχόμενο στη λάθος συνομιλία, και η σύνθεση της ομάδας αλλάζει, ώσπου εξωτερικά άτομα να βρεθούν μέσα σε νήμα που ξεκίνησε ως εσωτερικό. Τα περισσότερα από αυτά τα λάθη είναι απλές παραλείψεις, γι' αυτό η ακούσια αποκάλυψη είναι ο πρώτος κίνδυνος που πρέπει να καλύψει μια πολιτική.

Οι ίδιες ιδιότητες ευνοούν τη σκόπιμη κατάχρηση. Η εξαγωγή μέσω συνομιλίας μοιάζει με συνηθισμένη εργασία και μετακινεί ολόκληρα έγγραφα με τον ρυθμό μιας συζήτησης, και έτσι συνήθως γίνεται μια διαρροή δεδομένων μέσω messenger. Τα στιγμιότυπα οθόνης βγάζουν το περιεχόμενο από το αρχείο καταγραφής, και τα εξαφανιζόμενα μηνύματα σβήνουν το ίχνος που θα χρειαζόταν μια έρευνα. Μια εσωτερική απειλή χρησιμοποιεί τα ίδια εργαλεία σκόπιμα. Ο διαχωρισμός της νόμιμης χρήσης από την παραβίαση πολιτικής είναι, επομένως, ζήτημα περιεχομένου και όχι καναλιού.

Οι περισσότεροι καταναλωτικοί messengers κρυπτογραφούν τα μηνύματα από άκρο σε άκρο, οπότε το περιεχόμενο είναι αναγνώσιμο μόνο στις συσκευές της συνομιλίας. Μια πύλη δικτύου ή ένας proxy βλέπει το πολύ μεταδεδομένα. Οι έλεγχοι που λαμβάνουν υπόψη το περιεχόμενο πρέπει, επομένως, να λειτουργούν εκεί όπου το περιεχόμενο είναι ακόμη ανοιχτό: στο endpoint, πριν κρυπτογραφηθεί το μήνυμα κατά την αποστολή. Ο πίνακας συγκρίνει τι βλέπει κάθε σημείο επιθεώρησης:

Ο έλεγχος των messengers στο Anexet ορίζεται για κάθε εφαρμογή. Κάθε messenger έχει δικό του διακόπτη για μηνύματα, αρχεία και κλήσεις, και το ίδιο ισχύει για την έκδοση web. Ο αποκλεισμός λειτουργεί μόνο εκεί όπου είναι ενεργοποιημένη η αντίστοιχη υποκλοπή, γι' αυτό είναι το πρώτο πράγμα που πρέπει να ελέγξεις.

1 / 2

• 
• 

Πέντε τομείς χρειάζονται αποφάσεις πριν γραφτεί οποιοσδήποτε κανόνας. Οι εγκεκριμένες πλατφόρμες ομαδικής συνομιλίας αποτελούν εξαίρεση: όταν ο οργανισμός τις λειτουργεί ή τις συνδρομεί κεντρικά, η διατήρηση και ο έλεγχος μπορούν να οριστούν στην ίδια την υπηρεσία, αλλά η πρόσβαση επισκεπτών και οι web-πελάτες ανοίγουν ακόμη διαδρομές που αυτές οι ρυθμίσεις δεν καλύπτουν πλήρως. Όταν οι αποφάσεις παρθούν, οι κανόνες τροφοδοτούν τον αποκλεισμό με βάση το περιεχόμενο, από την καταγραφή μέχρι την καραντίνα.

Ξεκινήστε από τα δεδομένα που θα έβλαπταν περισσότερο αν διέρρεαν, και μετά δείτε τα κανάλια που πραγματικά χρησιμοποιούν οι άνθρωποι για να τα στείλουν. Μια πολιτική γραμμένη για όλα τα μηνύματα μαζί καταλήγει να μπλοκάρει τη συνηθισμένη δουλειά και να απενεργοποιείται.

Η παρακολούθηση των συνομιλιών είναι και νομικό ζήτημα, όχι μόνο τεχνικό. Η ενημέρωση των εργαζομένων και ένας σαφής σκοπός κρατούν τους ελέγχους υπερασπίσιμους όταν κάποιος τους αμφισβητήσει.

Περισσότερα: Πώς να προστατεύσετε τα δεδομένα σας στα κοινωνικά δίκτυα: πρακτικές συμβουλές.