Εμπιστευτικότητα

Η τριάδα CIA ονομάζει τις τρεις ιδιότητες που ένα πρόγραμμα ασφάλειας προσπαθεί να προστατεύσει. Μπορεί να συγκρούονται μεταξύ τους, γι' αυτό ο σχεδιασμός ασφάλειας είναι συνήθως μια ισορροπία και όχι η μεγιστοποίηση μίας μόνο. Η εμπιστευτικότητα είναι η ιδιότητα που εννοούν οι περισσότεροι όταν λένε ότι τα δεδομένα είναι «ασφαλή», όμως ένα σύστημα μπορεί να έχει τέλεια εμπιστευτικότητα και να αποτυγχάνει στην ακεραιότητα ή στη διαθεσιμότητα.

Η εμπιστευτικότητα είναι μέρος της ασφάλειας δεδομένων. Εμποδίζει τις πληροφορίες να φτάσουν στο λάθος άτομο, για όποιον λόγο κι αν συμβεί αυτό.

Οι παραβιάσεις εμπιστευτικότητας έχουν ένα κοινό αποτέλεσμα: η πληροφορία φτάνει σε κάποιον που δεν είναι εξουσιοδοτημένος να την έχει. Η ζημιά είναι συνήθως η ίδια, όποια κι αν είναι η αιτία: κανονιστική έκθεση, απώλεια εμπιστοσύνης, ανταγωνιστική βλάβη αν διαρρεύσουν εμπορικά μυστικά και, σε ρυθμιζόμενους κλάδους, πιθανά πρόστιμα.

Η τυχαία έκθεση δεν χρειάζεται επιτιθέμενο, γι' αυτό η ακούσια αποκάλυψη έχει δικό της λήμμα. Οι συνήθεις αιτίες είναι:

• Εξωτερική επίθεση: κάποιος εκτός οργανισμού παραβιάζει ένα σύστημα και αντιγράφει δεδομένα μέσω κλεμμένων διαπιστευτηρίων, κακόβουλου λογισμικού ή ευπάθειας.
• Αποκάλυψη από εσωτερικό χρήστη: ένας υπάλληλος ή συνεργάτης με νόμιμη πρόσβαση βλέπει, αντιγράφει ή μοιράζεται δεδομένα εκτός του εξουσιοδοτημένου σκοπού, κάτι που παρακολουθούν τα προγράμματα εσωτερικού κινδύνου.
• Τυχαία έκθεση: ένα email στον λάθος παραλήπτη, ένας κακώς ρυθμισμένος κάδος αποθήκευσης στο cloud, ένα έγγραφο στο λάθος μήνυμα ή μια οθόνη ορατή σε μη εξουσιοδοτημένο άτομο.
• Ακατάλληλη απόρριψη: χαρτιά, δίσκοι ή συσκευές που εξακολουθούν να περιέχουν αναγνώσιμα δεδομένα.

Αρκετοί μηχανισμοί συνεργάζονται. Κανένας δεν αρκεί μόνος του: οι κανόνες πρόσβασης αποφασίζουν ποιος μπορεί να ανοίξει ένα αρχείο, η κρυπτογράφηση προστατεύει τα αντίγραφα και η πρόληψη απώλειας δεδομένων παρακολουθεί τα κανάλια από τα οποία θα μπορούσε να φύγει ένα αντίγραφο.

Το εμπιστευτικό περιεχόμενο είναι δύσκολο να αναγνωριστεί μόνο από το όνομα του αρχείου, γι' αυτό η κονσόλα συγκρίνει το περιεχόμενο με έτοιμα σύνολα λέξεων-κλειδιών. Η λίστα των συστημικών θησαυρών περιλαμβάνει 35 σύνολα, μεταξύ των οποίων SSN, Credit Card και Financial, με τον αριθμό λέξεων του καθενός. Τα σύνολα λειτουργούν μέσα στο Anexet DLP.

Οι ετικέτες ευαισθησίας είναι ένα δεύτερο σήμα. Ένας κανόνας μπορεί να απαιτεί ετικέτα Microsoft σε ευαίσθητα δεδομένα πριν αντιστοιχίσει, και οι ετικέτες βοηθούν μόνο όταν εφαρμόζονται με συνέπεια.

1 / 2

• 
• 

Η αντιστοίχιση δεν σημαίνει πάντα αποκλεισμό. Ο κανόνας επιλέγει την αντίδραση, και το συμβάν μένει στο αρχείο καταγραφής για μεταγενέστερο έλεγχο, στην ίδια εγγραφή πάνω στην οποία στηρίζεται η παρακολούθηση δραστηριότητας χρηστών.

1. 1

   Αντιστοίχιση

   Το περιεχόμενο ή η ετικέτα πληροί μια συνθήκη του κανόνα, όπως ένα σύνολο λέξεων ή μια ετικέτα ευαισθησίας.

2. 2

   Απόφαση

   Ο κανόνας αποκλείει τη μεταφορά, την κρατά για έλεγχο ή απλώς την καταγράφει, ανάλογα με την ταξινόμηση και τη σοβαρότητα.

3. 3

   Καταγραφή

   Το συμβάν αποθηκεύεται με τον χρήστη, το κανάλι και το αντικείμενο, ώστε η δραστηριότητα να μπορεί να ανασυσταθεί.

4. 4

   Έλεγχος

   Ένας αναλυτής ελέγχει τις σημαντικές περιπτώσεις και προσαρμόζει τον κανόνα όταν ενεργοποιείται πολύ συχνά ή πολύ σπάνια.

Η εμπιστευτικότητα και η ιδιωτικότητα είναι συγγενικές έννοιες, αλλά όχι ταυτόσημες. Η εμπιστευτικότητα είναι ιδιότητα ασφάλειας που μπορεί να εφαρμοστεί σε κάθε πληροφορία που ένας οργανισμός θέλει να περιορίσει, όπως εμπορικά μυστικά, οικονομικές προβλέψεις ή πηγαίος κώδικας, ανεξάρτητα από το αν αφορά κάποιο άτομο.

Η ιδιωτικότητα αφορά ειδικά το δικαίωμα ενός ατόμου να ελέγχει τις πληροφορίες που το αφορούν και διέπεται από ειδικούς κανονισμούς, όπως ο GDPR. Η προστασία των προσωπικών δεδομένων απαιτεί πάντα μηχανισμούς εμπιστευτικότητας, όμως αυτοί εφαρμόζονται και σε πολλές πληροφορίες που δεν σχετίζονται με τα προσωπικά δεδομένα κάποιου.

Πολλά προγράμματα ξεκινούν με μία πολιτική που καλύπτει όλα τα αρχεία μαζί. Το αποτέλεσμα είναι μπλοκαρισμένη δουλειά και άνθρωποι που ψάχνουν τρόπους να παρακάμψουν το εργαλείο.

Τρία λάθη εμφανίζονται σε πολλές υλοποιήσεις:

• Επισήμανση χωρίς επιβολή: οι ετικέτες που κανείς δεν ελέγχει δεν προστατεύουν τίποτα.
• Εμπιστοσύνη σε ένα μόνο κανάλι: μια πολιτική που καλύπτει μόνο το email αφήνει ανοιχτές τις συσκευές USB και τις μεταφορτώσεις στο cloud.
• Αντιμετώπιση της εμπιστευτικότητας ως ολοκληρωμένου έργου: τα δεδομένα κινούνται, άρα οι κανόνες χρειάζονται τακτική επανεξέταση.

Ξεκινήστε από τα δεδομένα που θα έβλαπταν περισσότερο αν διέρρεαν, και μετά χαρτογραφήστε τα κανάλια που πραγματικά χρησιμοποιούν. Οι κανόνες που στηρίζονται σε αυτές τις δύο ερωτήσεις εξηγούνται πιο εύκολα στο προσωπικό και διατηρούνται πιο εύκολα σε λειτουργία.

Περισσότερα: Ασφάλεια πληροφοριών: ορισμός, απαιτήσεις, μοντέλα και στάδια.