Απόκρυψη/θόλωση δεδομένων (obfuscation)

Η απόκρυψη δεδομένων (obfuscation) δεν είναι μία μέθοδος, αλλά ένας γενικός στόχος: τα δεδομένα να γίνονται δυσανάγνωστα ή μη αναγνωρίσιμα για όποιον δεν πρέπει να δει την αρχική τους μορφή, διατηρώντας παράλληλα τη χρησιμότητά τους εκεί όπου χρειάζονται.

Οι τεχνικές που συνήθως εντάσσονται στον όρο φαίνονται παρακάτω. Η μάσκα δεδομένων χρησιμοποιείται συχνά ως συνώνυμο, αλλά, αυστηρά μιλώντας, είναι μία τεχνική μέσα στην ευρύτερη οικογένεια της απόκρυψης.

Οι οργανισμοί αποκρύπτουν δεδομένα για να μειώσουν την έκθεση διατηρώντας τη χρησιμότητά τους. Η αρχή είναι η ίδια σε κάθε περίπτωση: η διαδικασία που χρειάζεται τη μορφή των δεδομένων σπάνια χρειάζεται τις πραγματικές ευαίσθητες τιμές.

Η συνηθέστερη πηγή είναι τα δεδομένα παραγωγής. Μασκάρονται πριν αντιγραφούν σε περιβάλλοντα δοκιμών και ανάπτυξης, και τα αναγνωριστικά γίνονται tokens στην επεξεργασία πληρωμών, ώστε τα συστήματα να συνεχίζουν να λειτουργούν χωρίς να αγγίζουν τις αρχικές τιμές.

Κάθε τεχνική αντιστοιχεί σε διαφορετικό κίνδυνο. Ο πίνακας δείχνει την τυπική χρήση και τι επιτρέπουν ακόμη τα δεδομένα μετά τον μετασχηματισμό.

Η ίδια ιδέα λειτουργεί και αντίστροφα. Ένας εσωτερικός χρήστης ή ένας επιτιθέμενος που προετοιμάζει εξαγωγή δεδομένων μπορεί να αποκρύψει σκόπιμα το περιεχόμενο, ώστε οι μηχανισμοί ασφαλείας να μην το αναγνωρίσουν. Οι συνηθέστερες μέθοδοι είναι οι εξής.

• μετονομασία αρχείων και αλλαγή επεκτάσεων, ώστε να μην ταιριάζουν οι κανόνες ονόματος και τύπου
• αρχειοθέτηση και συμπίεση, συχνά με κωδικό, ώστε ο έλεγχος περιεχομένου να μην βλέπει το εσωτερικό
• κρυπτογράφηση ή επανακωδικοποίηση του περιεχομένου, ώστε οι κανόνες λέξεων-κλειδιών να βλέπουν μόνο κρυπτογραφημένο κείμενο
• ασυνήθιστα κοντέινερ ή μορφές που δεν αναγνωρίζουν οι έλεγχοι βάσει μορφής

Οι έλεγχοι που λαμβάνουν υπόψη το περιεχόμενο, όπως τα συστήματα Data Loss Prevention (DLP), προσπαθούν να το αντισταθμίσουν. Εξετάζουν τι περιέχει ένα αρχείο και όχι πώς ονομάζεται, και συγκρίνουν το περιεχόμενο με τα ψηφιακά αποτυπώματα προστατευόμενων αρχείων.

1. 1

   Έλεγχος περιεχομένου

   Εξετάζεται τι υπάρχει μέσα σε αρχεία συμπίεσης και κοντέινερ, και όχι μόνο το εξωτερικό όνομα ή ο τύπος.

2. 2

   Αντιστοίχιση αποτυπώματος

   Το περιεχόμενο συγκρίνεται με τα αποτυπώματα προστατευόμενων αρχείων, ώστε να αναγνωρίζεται και ένα μετονομασμένο αντίγραφο.

3. 3

   Παρακολούθηση συμπεριφοράς

   Επισημαίνεται ασυνήθιστη δραστηριότητα, για παράδειγμα ένας υπάλληλος που αρχειοθετεί ξαφνικά πολλά έγγραφα λίγο πριν φύγει από την εταιρεία.

Στη μονάδα ψηφιακών αποτυπωμάτων ο διαχειριστής ορίζει σε μια τράπεζα δεδομένων τους φακέλους με τα προστατευόμενα αρχεία. Οι πηγές και ο διακομιστής ευρετηρίου φαίνονται σε ένα σημείο, οπότε η κάλυψη ελέγχεται εύκολα.

Η απόκρυψη έχει διπλή χρήση: οι ίδιοι μετασχηματισμοί που προστατεύουν την ιδιωτικότητα σε δοκιμαστικά περιβάλλοντα μπορούν να κρύψουν την εξαγωγή δεδομένων κατά τη μεταφορά.

Το αν θα λειτουργήσει ως δικλίδα ασφαλείας ή ως απειλή εξαρτάται από το ποιος την εφαρμόζει και από το αν οι υπάρχοντες έλεγχοι μπορούν να τη διαπεράσουν.

Ξεκινήστε από τα δεδομένα που θα προκαλούσαν τη μεγαλύτερη ζημιά αν έβγαιναν εκτός εταιρείας, και μετά ελέγξτε τα κανάλια από τα οποία πραγματικά διακινούνται. Οι κανόνες που εξετάζουν το περιεχόμενο εντοπίζουν τα μεταμφιεσμένα αρχεία που περνούν απαρατήρητα από τους κανόνες βάσει ονόματος.

Περισσότερα: Κρυπτογράφηση, κωδικοποίηση και κατακερματισμός – ποια είναι η διαφορά;.